ἀγνοέω
ἀγνοέω, ἀγνοέω, not perceive, be ignorant, be unaware of
- not to perceive or recognize; Hom., almost always in aor., ἄνδρʼ ἀγνοιήσασʼ ὑλάει Od. 20.15, cf. Th. l.c., Pl. Phdr. 228a; mostly with neg., οὐκ ἠγνοίησεν he perceived or knew well, Il. 2.807, etc.; μηδὲν ἀγνόει E. Andr. 899.—Mostly c. acc., to be ignorant of, Hdt. 4.156, S. Tr. 78; πάντα Pl. Smp. 216d; ἑαυτοὺς ἀ. forget their former selves, D. 10.74; τὴν πόλιν ἀ. not to discern the temper of the city, Id. 19.231; τὸν ξένον Philostr. VA 2.26; fail to understand, τὸ ῥῆμα Ev.Marc. 9.32; περί τινος Pl. Phdr. 277d: c. gen. pers. and rel. clause, ἀγνοοῦντες ἀλλήλων ὅ τι λέγομεν Id. Grg. 517c: dependent clauses in part., τίς . . ἀ. τὸν ἐκεῖθεν πόλεμον δεῦρο ἥξοντα; D. 1.15: with Conj., οὐδεὶς ἀ. ὅτι . . Id. 21.156, etc.; ἀγνοῶν εἰ . . X. An. 6.5.12:—Pass., not to be known, recognized, Pl. Euthphr. 4a, Hp.Ma. 294d, etc.; ἀγνοούμενα ὅπῃ . . ἀγαθά ἐστι Id. R. 506a; ἠγνοῆσθαι ξύμπασιν ὅτι . . Id. Lg. 797a; ὑπελάμβανον ἀγνοήσεσθαι D. 18.249; καιρὸν οὐ παρεθέντα οὐδʼ ἀγνοηθέντα ib. 303, cf. Isoc. 15.171; τὰ ἠγνοημένα unknown parts, Arr. An. 7.1.4.
- II abs., go wrong, make a false step, first in Hp. Art. 46, Antipho 5.44 (dub.l.), Isoc. 8.39; part. ἀγνοῶν ignorantly, by mistake, X. An. 7.3.38, Arist. EN 1110b27; ἀγνοήσαντες And. 4.5: in moral sense, to be ignorant of what is right, act amiss, Plb. 5.11.5, cf. Ep.Hebr. 5.2:—Med., fail to recognize, Gal. 14.630.
I c. compl. de pers.
1 no conocer (a veces por el contexto no reconocer)
οὐδ' ἠγνοίησεν ἄνακτα
κύων ... ἄνδρ' ἀγνοιήσασ' ὑλάει
(así como) la perra ladra al hombre que no conoceἄλλοτε δ' ἀγνώσασκε κακὰ χροῒ εἵματ' ἔχοντα
otras veces no le reconocía con aquella ropa lamentableοὐ θαῦμά σ' ἡμᾶς ἀγνοεῖν
• c. compl. de pers. y complet.
οὐδέ μιν Ἥρη ἠγνοίησεν ἰδοῦσ' ὅτι
y Hera le notó al verlo que (había estado Tetis hablando con él, Zeus)οὐδέ κέ τίς νιν ἠγνοίησεν ἰδών
ninguno le confundiría al verlo
• pasar inadvertido
τοῖς χρηστοῖς ... ἀγνοεῖσθαι
οὐ μὲν ἠγνοήθη σεσυληκώς
2 no conocer bien, desconocer (en cuanto al carácter, situación, etc.)
ὦ Φαῖδρε, εἰ ἐγὼ Φαῖδρον ἀγνοῶ, καὶ ἐμαυτοῦ ἐπιλέλησμαι
oh Fedro, si yo no te conozco bien es que no me conozco a mí mismo, e.e., te conozco como a mí mismoτῶν ἀγνοούντων αὑτούς
de los que no se conocen a sí mismosἀ. ἑαυτούς
τὴν πόλιν ἀγνοεῖν
no entender a la ciudad
3 ignorar, no hacer caso, no tener en cuenta
τὸν ξένον
4 no conocer carnalmente, no mantener relaciones sexuales
ἡ ἀγνοήσασα ἄνδρα ἰς φθοράν
II c. compl. de cosa
1 ignorar conscientemente no hacer caso, no tener en cuenta
οὔ τι θεᾶς ἔπος ἠγνοίησεν
μηδ' ἀγνοήσῃς πῆμα
2 no darse cuenta, pasarle a uno inadvertido
γνῶ ῥ' οὐδ' ἠγνοίησε δόλον
se dio cuenta y no le pasó inadvertido el engañoδῆλ' ἀγνοήσειν μὲν οὔ σ' ἔλπομαι
3 desconocer, ignorar, no saber
ἀ. φύσιν ἡμέρας
μηδὲν ἀγνόει
sábelo todoτὸν δεσμόν
ἀγνοοῦντες καὶ οὐχ ὁμολογοῦντες ἢ κακῶς ἐκδεχόμενοι
(como creen algunos) que ignoran, no aceptan o entienden mal (nuestras ideas)ὡς μηδένα ἀγν[ο]ῆ[σ]αι τὰ διηγορευμένα
de manera que todo el mundo se entere de mis disposiciones
• c. conj. ὅτι:
φημὶ ... τὸ τῶν παιδιῶν γένος ἠγνοῆσθαι σύμπασιν ὅτι κυριώτατόν ἐστι
afirmo ... que es algo desconocido por todos que el tipo de juegos es importantísimoὅτι δὲ μεγαλοψυχίαν ἔχεις ἀγνοῶν
ὑμεῖς οὐκ ἀγνοεῖται (l. -τε) ὅτι
ἀ. ὅπῃ
• c. εἰ X.An.6.5.12, PTor.Choachiti 12.6.15 (II a.C.)
• c. part.
τίς ... ἀ. τὸν ἐκεῖθεν πόλεμον δεῦρ' ἥξοντα;
• c. compl. prep.
τὸ γὰρ ἀγνοεῖν δικαίων καὶ ἀδίκων πέρι
περὶ δὲ τῶν ὄντως φιλοσόφων ἀγνοοῦντες
εἶτ' εἰ μὲν τὴν ὁρατικὴν δύναμιν ἠγνόεις πρὸς τί κέκτησαι
ἠγνοηκέναι καὶ πολὺ μᾶλλον κατὰ τὸν βίον
(dice que) era un ignorante por sus conocimientos y aún más por su experiencia de la vidaοὐκ ἀγνοεῖς ἐν ᾗ ἐσμεν ἀσχολί<ᾳ>
no ignoras lo ocupados que estamos
• subst.
τὰ ἠγνοημένα
partes desconocidas
• en v. med. mismo sent.
ἀγνοούμενοι τίνι λόγῳ
no sabiendo por qué razón
• part. neutr. subst. τὸ ἀγνοοῦν el desconocimiento, la ignorancia Gr.Nyss.Eun.2.167
• c. λέγω, λόγος o cont. ref. a la lengua
τοὺς ἀλλήλων λόγους
τὴν οἰκείαν φωνήν
τὸ ῥῆμα
• c. gen. de pers. y complet.
ἀγνοοῦντες ἀλλήλλων ὅ τι λέγομεν
III abs.
1 equivocarse, proceder con ignorancia, errar, estar en el error Hp.Art.46bis, cf. X.An.7.3.38, Isoc.8.39,
ἐκ τῶν ἀγνοηθέντων
por los errores políticos cometidosτρόπον μέν τινα ὀρθῶς λέγουσι, τρόπον δέ τινα ἀγνοοῦσιν
• errar moralmente, cometer una falta incluso pecar Plb.5.11.5, cf. LXX Si.5.15, 2Ma.11.31, Ep.Hebr.5.2,
τὰ ἠγνοημένα
faltas
2 ignorar lo que se debe saber, ser inconsciente
ἐάν τις ἀποκτείνῃ ... ἐν πολέμῳ ἀγνοήσας
ἕτερον δ' ἔοικεν καὶ τὸ δι' ἄγνοιαν πράττειν τοῦ ἀγνοοῦντα ποιεῖν
•Cf.
1. niet weten, onwetend zijn,
2. niet kennen, ook pregn. niet goed kennen:
3. niet begrijpen, niet inzien:
1) nicht kennen, nicht wissen, teils absol., Aesch. Eum. 129 ; gew. mit dem acc. der Person oder Sache, z.B. Soph. λόγον Trach. 78 ; Her. u. att. Prosa oft (Ggstz γιγνώσκω, Plat. Gorg. 472c); περί τινος Plat. Phaedr. 277d ; ἀγνοοῦντες ἀλλήλων ὅ, τι λέγομεν Gorg. 517c ; mit dem partic., ἀγνοεῖ τὸν πόλεμον δεῦρο ἥξοντα Dem. 1.15 ; mit εἰ, Xen. An. 6.3.12. Auch oft pass. ἀγνοοῦμαι, man weiß von mir nicht, τὸ τῶν παίδων γένος ἠγνοῆσθαι ὅτι κυριώτατόν ἐστιν Plat. Legg. VII.797a. (Die Bemerk. Thom.Mag. 7, nur ἀγνοήσομαι sei attisch, findet sich in den Ausg. nicht bestätigt ; ἠγνοηκότες Alex. Ath. XIII.562d).
2) fehlen, irren aus Unkenntnis und Unvorsichtigkeit, Aesch. 3.84 ; Isocr. 7.59 ; Dem. pass. διορθοῦσθαι τὰ ἀγνοούμενα ep. 1 ; Sp. oft τὰ ἠγνοημένα.
Strong 50
1. to be ignorant, not to know: absol., I Ti 1:13, He 5:2; c. acc., Ac 13:27 17:23, Ro 10:3, II Co 2:11; ἐν οἷς, II Pe 2:12; seq. ὅτι, Ro 2:4, 6:3 7:1, I Co 14:38; οὐ θέλω ὑμᾶς ἀγνοεῖν, a Pauline phrase: c. acc., Ro 11:25; seq. ὑπέρ, II Co 1:8; περί, I Co 12:1, I Th 4:13. ὅτι, Ro 1:13, I Co 10:1 (for similar usage in π., V. MM, VGT, s.v.). Pass.: I Co 14:38, II Co 6:9, Ga 1:22.
2. not to understand: c. acc., Mk 9:32, Lk 9:45.†
- IPassive not to perceive or know, ἄνδρʼ ἀγνοιήσασʼ from not recognising him, Od.: mostly with negat., οὐκ ἠγνοίησεν, i. e. he perceived or knew well, Il.; μηδὲν ἀγνόει learn all, Eur.: —c. acc. to be ignorant of, Hdt., Attic; ἀγν. περί τινος Plat.; dependent clauses are added in part., τίς ἀγνοεῖ τὸν πόλεμον ἥξοντα; Dem.; or with a Conjunct., οὐδεὶς ἀγνοεῖ ὅτι.., Dem.; Pass. not to be known, Plat., etc.
- IIabsol. to go wrong, make a false step, etc.; ἀγνοῶν ignorantly, by mistake, Xen.
-
…καπηλεύοντες τῷ ἀεὶ ἐπιθυμοῦντι ἐπαινοῦσιν μὲν πάντα ἃ πωλοῦσιν, τάχα δʼ ἄν τινες, ὦ ἄριστε, καὶ τούτων ἀγνοοῖεν ὧν πωλοῦσιν ὅτι χρηστὸν ἢ πονηρὸν πρὸς τὴν ψυχήν · ὡς δʼ αὕτως καὶ οἱ ὠνούμενοι παρʼ αὐτῶν, ἐὰν…
Plato, Protagoras
-
…ἐάνπερ λανθάνῃ · ἔστι δὲ οὐκ ἄξια λόγου, ἀλλʼ ἃ νυνδὴ ἔλεγον. τοῦτο μέν, ἔφην, οὐκ ἀγνοῶ ὃ βούλει λέγειν, ἀλλὰ τόδε ἐθαύμασα, εἰ ἐν ἀρετῆς καὶ σοφίας τιθεῖς μέρει τὴν ἀδικίαν, τὴν δὲ…
Plato, Republic
-
…καὶ θεῖος ἀνήρ τοῦτο μέντοι ὅτι ποτὲ λέγει, σὺ μέν, ὦ Πολέμαρχε, ἴσως γιγνώσκεις, ἐγὼ δὲ ἀγνοῶ · δῆλον γὰρ ὅτι οὐ τοῦτο λέγει, ὅπερ ἄρτι ἐλέγομεν, τό τινος παρακαταθεμένου τι ὁτῳοῦν μὴ σωφρόνως ἀπαιτοῦντι…
Plato, Republic
-
…ἀρετή ἐστιν δικαιοσύνη, ῥᾳδίως οἶμαι φανήσεται καὶ ἰσχυρότερον ἀδικίας, ἐπειδήπερ ἐστὶν ἀμαθία ἡ ἀδικία οὐδεὶς ἂν ἔτι τοῦτο ἀγνοήσειεν ἀλλʼ οὔ τι οὕτως ἁπλῶς, ὦ Θρασύμαχε, ἔγωγε ἐπιθυμῶ, ἀλλὰ τῇδέ πῃ σκέψασθαι · πόλιν φαίης ἂν…
Plato, Republic
-
…εἶναι καὶ ἐγὼ ὁμολογῶ τὸ δίκαιον, σὺ δὲ προστιθεῖς καὶ αὐτὸ φῂς εἶναι τὸ τοῦ κρείττονος, ἐγὼ δὲ ἀγνοῶ, σκεπτέον δή. σκόπει, ἔφη. ταῦτʼ ἔσται, ἦν δʼ ἐγώ. καί μοι εἰπέ · οὐ…
Plato, Republic
-
…τοὺς μάλιστα πλησίον ἑαυτῶν, οἱ δὲ ἀγαθοὶ ἀγαθόν, ἐγὼ δὲ δὴ εἰς τοσοῦτον ἀμαθίας ἥκω ὥστε καὶ τοῦτʼ ἀγνοῶ, ὅτι ἐάν τινα μοχθηρὸν ποιήσω τῶν συνόντων, κινδυνεύσω κακόν τι λαβεῖν ὑπʼ αὐτοῦ, ὥστε τοῦτο ; τὸ…
Plato, Apology
-
…; ἔοικας, ἦν δʼ ἐγώ ἤτοι ἡμῶν γε οὐδὲν κήδεσθαι, οὐδέ τι φροντίζειν εἴτε χεῖρον εἴτε βέλτιον βιωσόμεθα ἀγνοοῦντες ὃ σὺ φῂς εἰδέναι. ἀλλʼ, ὠγαθέ, προθυμοῦ καὶ ἡμῖν ἐνδείξασθαι οὔτοι κακῶς σοι κείσεται ὅτι ἂν ἡμᾶς…
Plato, Republic
-
…ὡς φῄς, σοφιστῇ · ὅτι δέ ποτε ὁ σοφιστής ἐστιν, θαυμάζοιμʼ ἂν εἰ οἶσθα. καίτοι εἰ τοῦτʼ ἀγνοεῖς, οὐδὲ ὅτῳ παραδίδως τὴν ψυχὴν οἶσθα, οὔτʼ εἰ ἀγαθῷ οὔτʼ εἰ κακῷ πράγματι. οἶμαί γʼ, ἔφη…
Plato, Protagoras
-
…γιγνώσκεις, ὡς φῄς, οὔτε διείλεξαι οὐδεπώποτε, σοφιστὴν δʼ ὀνομάζεις, τὸν δὲ σοφιστὴν ὅτι ποτʼ ἔστιν φαίνῃ ἀγνοῶν, ᾧ μέλλεις σαυτὸν ἐπιτρέπειν ; καὶ ὃς ἀκούσας, ἔοικεν, ἔφη, ὦ Σώκρατες, ἐξ ὧν σὺ…
Plato, Protagoras
-
…διαφθείρει τοὺς νέους · καὶ ἐπειδάν τις αὐτοὺς ἐρωτᾷ ὅτι ποιῶν καὶ ὅτι διδάσκων, ἔχουσι μὲν οὐδὲν εἰπεῖν ἀλλʼ ἀγνοοῦσιν, ἵνα δὲ μὴ δοκῶσιν ἀπορεῖν, τὰ κατὰ πάντων τῶν φιλοσοφούντων πρόχειρα ταῦτα λέγουσιν, ὅτι τὰ μετέωρα καὶ…
Plato, Apology