ἀθροιστικός
ἀθροιστικός, given to accumulation
ἀθροιστικός, ή, όν,
- given to accumulation, χρημάτων, Procl. Par. Ptol. 246.
- II Gramm., collective, ὀνόματα A.D. Synt. 42.24; copulative, σύνδεσμοι Id. Conj. 230.20, al.
I que congrega c. gen.
ἀθροιστικαὶ ἀνθρώπων ἀμφότεραι (ἡμέραι)
• que acumula, que tiende a acumular
χρημάτων
II gram.
1 colectivo
ὀνόματα
2 copulativo
de καί
σύνδεσμοι
3 de la alfa que tiene valor copulativo o intensivo Hdn.Gr.2.716, Et.Gud.90.7 (= An.Ox.1.3.23, EM
III adv.
ἀθροιστικῶς cateruatim
ἀθροιστικός, ή, όν, t. de gr. :
1 collectif, Dysc. Synt. 42, 24 ||
2 qui marque l’accumulation (conjonction) c. dans καὶ... καὶ... καὶ... et... et... et..., Dysc. Conj. 497, 4.