ἀθυμητέον
ἀθυμητέον, one must lose heart
ἀθῡμ-ητέον,
- one must lose heart, X. An. 3.2.23; οὐκ ἀ. τοῖς παροῦσι πράγμασιν D. 4.2.
hay que desanimarse
οὐδ' ὣς ἡμῖν γε ἀθυμητέον
οὐκ ἀ. τοῖς παροῦσι πράγμασιν
ἀθυμητέον [ῡ] vb. d’ἀθυμέω, Dém. 40, 12 ; Hld. 7, 11.
ἀθυμητέον
verb. adj. of ἀθυμέω
- one must lose heart, Xen.