ἄθρυπτος
ἄθρυπτος, not broken, not enervated
ἄθρυπτος, ον, (θρύπτω)
- unbroken, imperishable, Plu. Stoic.rep. 2.1055b; tough, of flesh, Herophil. ap. Gal. 4.596.
- II not enervated, Carm.Aur. 35; of language, not affected, λέξις ἀφελὴς καὶ ἄ. Plu. Lyc. 21:—of a person, ἄ. εἰς γέλωτα never breaking into laughter, Id. Per. 5; ὦτα ἄθρυπτα κολακείᾳ Id. Aud. 2.38b. Adv. -τως Id. Fab. 3.
I
1 duro
τῇ δὲ σαρκὶ ἄθρυπτοι
2 indestructible
κόσμος
II
1 austero, sin ceder al lujo o refinamiento
δίατα
• del lenguaje sin afectación
λέξις ἀφελὴς καὶ ἄ.
2 de pers. que no se ablanda, refractario a
ἄ. εἰς γέλωτα
ὦτα ἄ. κολακείᾳ
• abs. continente, austero, A.Andr.Fr.8 (p.41.25).
III adv. -ως de manera rígida, austeramente
μεταχειριούμενος (τὴν δικτατορίαν) ἀ.
διαιτᾶν
ἄ·θρυπτος, ος, ον :
1 non brisé, impérissable, Plut. M. 1055a ||
2 qui ne se laisse pas amollir ou fléchir, austère, Plut. Per. 5.
Étym. ἀ, θρύπτω.
ἄθρυπτος, 1) nicht verweichlicht, kräftig, Plut., z.B. λέξις ἀφελὴς καὶ ἄθρ., Lyc. 21 ; ebenso ἀθρύπτως καὶ ἀδεῶς Fab. 3.
2) unzerbrechlich ; neben ἄφθαρτος Plut. repugn. St. 44.
2) unzerbrechlich ; neben ἄφθαρτος Plut. repugn. St. 44.
ἄθρυπτος
θρύπτω
- not broken, not enervated, Plut.; ἄθρυπτος εἰς γέλωτα never breaking into laughter, Plut. adv. -τως, Plut.