ἀλέη
ἀλέη, [avoiding; warmth] > ἀλέα
ἀλέη, v. ἀλέα 1 et 2.
1. (mogelijkheid tot) ontkomen:
2. bescherming;
2. ἀλέη -ης, ἡ Ion. voor ἀλέα.
ἀλέη 1
ἡ
[ἀλέομαι.]
A means of escape Il. 22.301.
ἀλέη 2,
ἡ.
Warmth (of the sun) Od. 17.23.
ἀλέη (1) (ἀλέομαι): shunning, escaping, escape, Il. 22.301†.
ἀλέη (2): warm sunshine, Od. 17.23†.