ἀνέδραστος
ἀνέδραστος, without firm foundation
ἀνέδραστος, ον,
- without firm foundation, βάσις, of a rhetorical period, D.H. Comp. 22; δρόμος IG 7.2543 (Thebes); of a bandage, liable to slip, Gal. 18(2).379; unsteady, ib. 819, cf. Plu. QConv. 2.654a, Procl. in Prm. p.794 S., in Ti. 3.122D. Adv. -τως, gloss on ἀνέδην, Sch. Philum. ap. Orib. 45.29.14.
I
1 sin asiento, sin cimientos
δρόμος
• fig. de un período retórico
βάσις
2 de una venda flojo Gal.18(2).379,
ὄγκος
del cuerpoστάσις
II adv. -ως
ἀνέδην
ἀν·έδραστος, ος, ον, non fortement assis, sans assiette, DH. Comp. 22 ; Clém. 789.
Étym. ἀν-, ἑδράζω.
ἀνέδραστος, ohne festen Sitz, unstät, Sp.; βάσις, von einem Satze, Dion.Hal. C.V. 22.