ἀνεγκλητί
ἀνεγκλητί, without dispute, without reproach
ἀνεγκλη-τί [ῑ],
- Adv. of ἀνέγκλητος, Pl.Com. 231: -τεί Isoc. 15.28.
adv. irreprochablemente Pl.Com.76A, Isoc.l.c.
ἀνεγκλητί, adv. sans reproche, Isocr. 315d.
Étym. var. ἀνεγκλητεί.
ἀνεγκλητί, unbescholten, Plat. u. Isocr. in B.A. 400.