ἀνέγκλιτος
ἀνέγκλιτος, unchanging
ἀνέγκλῐτος, ον,
- unchanging, Plu. E apud Delph. 2.393a, cf. Per. 15.
- II Gramm., not enclitic, A.D. Synt. 136.7, al.
- III Math., not inclined, i.e. at right angles, Ptol. Alm. 1.16.
1 inmutable
κατὰ τὸν αἰῶνα τὸν ἀκίνητον καὶ ἄχρονον καὶ ἀ.
2 gram. no enclítico A.D.Synt.136.7.
3 en ángulo recto Ptol.Alm.1.16.
ἀν·έγκλιτος, ος, ον [ῐ]
1 sans fléchir, inflexible, Plut. M. 393a ||
2 non enclitique, Dysc. Synt. p. 136, 7.
Étym. ἀν-, ἐγκλίνω.
ἀνέγκλιτος, nicht nachgebend, Plut. Per. 15, v.l. für ἀνέγκλητος.