ἀνέθιστος
ἀνέθιστος, unaccustomed
ἀνέθιστος, ον,
- unaccustomed, πόνοι Hp. Vict. 2.66; ίερά D.H. 2.73.
desacostumbrado
πόνοι
ἱερά
• de pers. no acostumbrado
μαλακίαις καὶ ἡδυπαθίαις
• subst. τὸ ἀ. falta de costumbre
ἡ ἀριστερὰ ... διὰ τὸ ἀ. ἀργὸς οὖσα
ἀν·έθιστος, ος, ον, inaccoutumé, Hpc. 364, 36 ; DH. 2, 73.
Étym. ἀν-, ἐθίζω.
ἀνέθιστος, ungewohnt, ἱερά, noch nicht eingeführte Opfer, Dion.H. 2.73.