ἀνδροδάμας
ἀνδροδάμας, man-taming
Could not find ἀνδροδάμαντʼ in Logeion dictionaries.
ἀνδροδάμαντʼ neuter nominative plural, feminine accusative singular, neuter accusative plural, masculine accusative singular, masculine dative singular, neuter dative singular, masculine nominative dual, masculine vocative dual, masculine accusative dual, neuter nominative dual, neuter vocative dual, neuter accusative dual of ἀνδροδάμας
ἀνδρο-δάμας [δᾰ], αντος, ὁ, ἡ,
- man-taming, φόβος, ῥιπὰ οἴνου, Pi. N. 3.39, Fr. 166; man-slaying, of Eriphyle, Id. N. 9.16 (ubi al. ἀνδροδάμαν τʼ pro-δάμαντʼ).
- II arsenical pyrites, Ps.-Democr.Alch. p.45 B.
I
1 que somete, encadena a los hombres
φόβος ἀνδροδάμας
ἀνδροδάμαντα ... ῥιπὰν ... οἴνου
2 que mata, destruye
ἀνδροδάμαντ' Ἐριφύλαν
II
1 pirita Ps.Democr.p.45.
2 marcasita plateada Plin.HN 36.146, 37.144.
ἀνδρο·δάμας, αντος (ὁ, ἡ) [δᾰ]
1 qui dompte les hommes, Pd. N. 3, 37 ||
2 qui tue son époux, Pd. N. 9, 16.
Étym. ἀνήρ, δαμάω.
ἀνδροδάμας, αντος, Männer überwältigend, φόβος Pind. N. 3.37 ; den Gatten tötend, Ἐριφύλη 9.16.
ἀνδροδᾰμας
- a that conquers man φόβος ἀνδροδάμας N. 3.39 ἀνδροδάμαντα δʼ ἐπεὶ Φῆρες δάεν ῥιπὰν μελιαδέος οἴνου (supp. Casaubon, Boeckh: ὀδαμαν codd. Athenaei) fr. 166. 1.
- b murdering her husband ἀνδροδάμαντʼ Ἐριφύλαν (ἀνδρομάδαν τʼ v. l.: ἀνδροδάμαν δʼ coni. Schneidewin: ἡ γὰρ Ἐριφύλη τὸν ἑαυτῆς ἄνδρα Ἀμφιάραον προὔδωκεν εἰς φόνον. Σ.) N. 9.16
ἀνδροδάμας
ἀνήρ, δαμάζω
- man-taming, Pind.