ἀνδροδάμας
ἀνδροδάμας, man-taming
ἀνδρο-δάμας [δᾰ], αντος, ὁ, ἡ,
- man-taming, φόβος, ῥιπὰ οἴνου, Pi. N. 3.39, Fr. 166; man-slaying, of Eriphyle, Id. N. 9.16 (ubi al. ἀνδροδάμαν τʼ pro-δάμαντʼ).
- II arsenical pyrites, Ps.-Democr.Alch. p.45 B.
I
1 que somete, encadena a los hombres
φόβος ἀνδροδάμας
ἀνδροδάμαντα ... ῥιπὰν ... οἴνου
2 que mata, destruye
ἀνδροδάμαντ' Ἐριφύλαν
II
1 pirita Ps.Democr.p.45.
2 marcasita plateada Plin.HN 36.146, 37.144.
ἀνδρο·δάμας, αντος (ὁ, ἡ) [δᾰ]
1 qui dompte les hommes, Pd. N. 3, 37 ||
2 qui tue son époux, Pd. N. 9, 16.
Étym. ἀνήρ, δαμάω.
ἀνδροδάμας, αντος, Männer überwältigend, φόβος Pind. N. 3.37 ; den Gatten tötend, Ἐριφύλη 9.16.
ἀνδροδᾰμας
- a that conquers man φόβος ἀνδροδάμας N. 3.39 ἀνδροδάμαντα δʼ ἐπεὶ Φῆρες δάεν ῥιπὰν μελιαδέος οἴνου (supp. Casaubon, Boeckh: ὀδαμαν codd. Athenaei) fr. 166. 1.
- b murdering her husband ἀνδροδάμαντʼ Ἐριφύλαν (ἀνδρομάδαν τʼ v. l.: ἀνδροδάμαν δʼ coni. Schneidewin: ἡ γὰρ Ἐριφύλη τὸν ἑαυτῆς ἄνδρα Ἀμφιάραον προὔδωκεν εἰς φόνον. Σ.) N. 9.16
ἀνδροδάμας
ἀνήρ, δαμάζω
- man-taming, Pind.