ἀνδροβρώς
ἀνδροβρώς, man-eating
ἀνδρο-βρώς, ῶτος, ὁ, ἡ,
- man-eating, cannibal, γνάθος E. Cyc. 93; χαρμοναί Id. HF 384; ἡδοναί Fr. 537.
antropófago, propio de caníbales
γνάθος
χαρμοναῖσιν ἀνδροβρῶσι
ἀνδροβρῶτας ἡδονάς
ἀνδρο·βρώς, ῶτος (ὁ, ἡ) c. ἀνδροβόρος, Eur. H.f. 385, Cycl. 93 ; Anth. 15, 26.
ἀνδροβρώς, ῶτος, menschenfressend, γνάθος Eur. Cycl. 93 ; χαρμοναί Herc.Fur. 385, wie Dosiad. ara 2 (XV.26), von Diomedes, der den Kopf des Melanippus aufgegessen haben soll.
ἀνδροβρώς
ἀνήρ, βιβρώσκω
- man-eating, Eur.