ἀπαυτομολέω
ἀπαυτομολέω, to go of one’s own accord, desert
ἀπαυτομολέω,
- go of oneʼs own accord, desert, Th. 7.75; πρός τινα D.H. Orat.Vett. 2; τινός D.C. 36.17.
abandonar, desertar abs., Th.7.75,
ἔνδεια ὥσπερ κακὸς δρομεὺς ἀ.
•
πρός τινα
• en v. med.-pas. separarse c. gen.
τινα ἀπαυτομολήσαντα Τιγράνου
ἀπ·αυτομολέω-ῶ (ao. ἀπηυτομόλησα, pl. q. pf. ἀπηυτομολήκειν) être transfuge, Thc. 7, 75 ; πρός τινα, DH. Orat. proœm. 2, auprès de qqn.
ἀπαυτομολέω, überlaufen von Einem, Thuc. 7.75.
ἀπαυτομολέω
- to go of oneʼs own accord, desert, Thuc.