ἀπαυράω

ἀπαυράω, v. ἀπούρας.

ἀπαυράω, gewöhnlich angenommenes praes.; bei Hom. nur die Formen ἀπηύρων, ἀπηύρᾱς, ἀπηύρᾱ, ἀπηύρατο, ἀπούρας, ἀπουρήσουσιν ; die letzte nur Il. 22.489, v.l. ἀπουρίσσουσιν, s. Buttmann Lexil. 1.76 ff ; ἀπηύρατο nur v.l. Od. 4.646 für ἀπηύρα ; ἀπούρας, partic. aor., nicht selten ; ἀπηύρων, ἀπηύρᾱς, ἀπηύρᾱ der Form nach, wie es scheint, impft., der Bdtg nach überall aor.; ἀπηύρων 1. sing. Il. 9.131, 19.89, 23.560, 808, Od. 13.132.3. plur. Il. 1.430 ; ἀπηύρας 8.237 ; ἀπηύρα häufig ; ἀπηύρων, ἀπηύρας, ἀπηύρα, ἀπούρας nach Lehrs Beobachtung (Lachmann Betracht. über Hom. Ilias S. 7) fast nur Versende ; mitten im Verse ἀπηύρων Il. 1.430, ἀπηύρα Od. 4.646 ; – ἀπούραις part. aor. Pind. P. 4.149 ; ἀπουράμενοι Hes. Sc. 173 ; ἀπηύρω aor. med. v.l. Aesch. Prom. 28. Vgl. ἐπαυρίσκομαι, εὑρεῖν, αἱρέω, s. Buttmann Lexil. 1.76 ff Ahrens Zeitschr. für die Altertumsw. 1836 no 100.
Die Bdtg bei Hom. überall : wegnehmen ; so erklärte Aristarch z.B. Il. 6.17, 10.495, 17.125, 20.290 ἀπηύρα = ἀφείλετο, s. Scholl. Aristonic.; Konstruktion : τινά τι, z.B. Il. 6.17 ἄμφω θυμὸν ἀπηύρα, 15.462 Τεῦκρον εὖχος ἀπηύρα ; τινί τι, Il. 17.236, 21.296, 22.489, Od. 3.192, 13.132 ; τινός τι, nicht sicher, Il. 1.430 τήν ῥα βίῃ ἀέκοντος ἀπηύρων ; Od. 4.646 ἤ σε βίῃ ἀέκοντος ἀπηύρα νῆα ; Il. 19.89 Ἀχιλλῆος γέρας αὐτὸς ἀπηύρων ; 9.107 Βρισηΐδα Ἀχιλῆος ἔβης κλισίηθεν ἀπούρας ; Od. 18.273 τῆς τε Ζεὺς ὄλβον ἀπηύρα.
Bei den Folgenden : teilnehmen, genießen, Vorteil u. Schaden haben, τινός, von etwas, ξύμπασα πόλις κακοῦ ἀνδρὸς ἀπηύρα Hes. O. 240 ; φόνον πρὸς τέκνων Eur. Andr. 1034 ; so auch med., τοιαῦτʼ ἀπηύρω τοῦ φιλανθρώπου τρόπου Aesch. Prom. 28. Homerisch sp.D., z.B. Ap.Rh. 4.916.

†ἀπαυράω

Impf. ἀπηύρων 131, Il. 19.89, Il. 23.560, 808: Od. 13.132.

2 sing. ἀπηύρας Il. 8.237.

3 sing. -α Il. 6.17, Il. 9.273, Il. 10.495, Il. 11.115, 334, Il. 15.462, Il. 16.828, Il. 17.125, 236, Il. 20.290, Il. 21.179, 201, Il. 23.291, 800, Il. 24.50: Od. 3.192, Od. 4.646, Od. 11.203, Od. 18.273.

3 pl. ἀπηύρων Il. 1.430.

3 pl. fut. ἀπουρήσουσι (v.l. ἀπουρίσσουσι; see ἀπουρίζρω) Il. 22.489.

Aor. pple. ἀπούρας Il. 1.356, 507, Il. 2.240, Il. 6.455, Il. 9.107, Il. 11.432, Il. 16.831, Il. 20.193, Il. 21.296: Od. 13.270.

[For the impf. ἀπηύρων, -ας, -α should prob. be read aor. ἀπέϝραν, -ας, -α (from ἀπο- 1 + ϝρα-, ϝερ- as in ἀπό (ϝ)ερσα)

With 3 pl. ἀπέϝρασαν (metrically = ἀπηύρων), pple. ἀποϝράς and fut. ἀποϝρήσουσι.]

• • 1

    To take away: γυναῖκα Il. 1.430, θυμόν Il. 21.179. Cf. Il. 1.356 = 507 = Il. 2.240, Il. 6.455, Il. 9.107, 131, 273, Il. 21.201, Il. 24.50.

  • 2

    To take away from (a person), deprive (him) of.

    With genit. of person: Ἀχιλλῆος γέρας Il. 19.89. Cf. Od. 18.273.

    With dat.: πολέσσι θυμόν Il. 17.236. Cf. Il. 21.296, Il. 22.489: Od. 3.192, Od. 13.132.

    With double acc.: κῦδός μιν Il. 8.237. Cf. Il. 6.17, Il. 10.495, Il. 11.115, 334, 432, Il. 15.462, Il. 16.828, 831, Il. 17.125, Il. 20.193, 290, Il. 23.291, 560, 800, 808: νῆά σε Od. 4.646. Cf. Od. 11.203, Od. 13.270.

ἀπαυράω , ipf. (usually w. aor. meaning) ἀπηύρων, -ᾱς, -ᾱ, fut. ἀπουρήσουσι (v. l. ἀπουρίσσουσι), Il. 22.489, aor. part. ἀπούρᾱς: wrest from, rob, deprive; τινά τι, ἄμφω θῡμὸν ἀπηύρᾱ, Il. 6.17; ἐλεύθερον ἦμαρ ἀπούρᾱς, Il. 16.831; sometimes w. dat. of disadvantage, Ἔκτορι θῡμὸν ἀπούρᾱς, Il. 21.296.

ἀπαυράω ἀπούρας as if from ἀπούρημι

• • Ito take away or wrest from, rob of, c. dupl. acc. pers. et rei, ἄμφω θυμὸν ἀπηύρα Il.; τοὺς μὲν τεύχεʼ ἀπηύρα Il.
  • • 2c. gen. pers., κούρην Ἀχιλῆος ἀπούρας Il.
    • 3c. dat. pers., πολέσσιν θυμὸν ἀπηύρα Il.
    • 4Mid., ἀπουράμενοι ψυχάς having lost their lives, Hes.
  • IIto receive good or ill, to enjoy or suffer, Hes., Eur. Cf. ἐπαυρίσκομαι.