About Report a problem

Menu

ἀπαυδάω

ἀπαυδάω, to forbid

ἀπαυδ-άω,
  • forbid, abs., ἐγὼ δʼ ἀπαυδῶ γʼ S. Ph. 1293; freq. folld. by μή c. inf., τὸν ἄνδρʼ ἀπηύδα . . στέγης μὴ ἔξω παρήκειν Id. Aj. 741; τὸν ἄνδρʼ ἀπαυδῶ τῆσδε γῆς . . μὴ εἰσδέχεσθαί τινα Id. OT 236, cf. E. Rh. 934, Supp. 468, Ar. Eq. 1072: with implied neg., ἀ. ἐξίστασθαι μύσταισι χοροῖς Id. Ra. 369.
    • II decline, refuse, οὔκουν ἀπαυδᾶν δυνατόν ἐστί μοι πόνους E. Supp. 342; renounce, νεῖκος ἀ. Theoc. 22.129; say no, APl. 16.299.
    • III to be wanting towards, fail, φίλοισι E. Andr. 87: hence abs., fail, of wood, Thphr. HP 5.6.1; ἀ. πρὸς τὸ περίπατον Antyll. ap. Orib. 6.21.11; become speechless, of hysterical patients, Hp. Mul. 1.74, cf. Ps.-Luc. Philopatr. 18; ἀ. τὰ μαντεῖα the oracles are dumb, Plu. Def.orac. 2.431b; faint, fail, Thphr. Char. 8.14; ἀ. ὑπὸ λιμοῦ Luc. Luct. 24; κόπῳ Babr. 7.8; πόνοις AP 5.167; die (of patients), Herod.Med. in Rh.Mus. 58.80.

Saved

Recent