ἁψιμαχέω
ἁψιμαχέω, to skirmish with an enemy, lead on to fight
Could not find ἁψιμαχούντων in Logeion dictionaries.
ἁψιμαχούντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of ἁψιμαχέω
ἁψι-μᾰχέω,
- skirmish with an enemy, Hyp. Fr. 131, Plb. 18.8.4, D.S. 11.52; entice or lead on to fight, Plu. Crass. 10, Dio 39.
1 trabar combate
ἕπεσθαι κελεύσας τοῖς πολεμίοις, μὴ ... ἁψιμαχεῖν
καὶ προσίππευσαν ἁψιμαχοῦντες
2 escaramucear Hyp.Fr.131,
διετέλουν ἁψιμαχοῦντες
ἁψιμαχεῖ τούτοις Κόρδος
• fig. disputar, discutir
ἵνα μὴ λόγοι γένωνται μόνοι ἐξ ἀμφοτέρων ἁψιμαχούντων
καθαπτόμενος διετέλησε καὶ ἁψιμαχῶν πρὸς τὸν Πέτρον
ἁψιμαχέω-ῶ, f. ήσω [ῐμᾰ] escarmoucher, DS. 11, 52 ; Plut. Crass. 10 ; Polyen 1, 18 ; fig. engager une dispute, Pol. 17, 8, 4.
Étym. *ἁψίμαχος, v. ἁψιμάχως.
ἁψιμαχέω, den Feind necken, zum Kampfe reizen, plänkeln, Plut. Crass. 10 Arat. 36 ; τινί Pol. 17.8 ; Polyaen. 1.18.1.
ἁψιμαχέω
from ἁψίμαχος
- to skirmish with an enemy, lead on to fight, Plut.