ἀψηλάφητος
ἀψηλάφητος, not tried
ἀψηλάφητος [λᾰ], ον,
- not tried or tested, Plb. 8.19.5.
- II untouched, Hsch.; gloss on ἄψαυστος, Id.
1 no probado, no atestiguado
ὁ γὰρ Βῶλις οὐθὲν ἀψηλάφητον εἶχε τῶν ἐπινοηθέντων ἂν εἰς τοῦτο τὸ μέρος
• no tocado, intacto Hsch.s.u. y s.u.
2 que no se puede tocar, intocable, impalpable
τὸν σίδηρον ἀψηλάφητον ποιεῖ τοῦ πυρὸς ἡ συνάφεια
βάτος
θάνατος
• fig. intangible de Dios, Ign.Pol.3.2, de los ángeles
ἀ. σχῆμα
οὐσία
ἀ·ψηλάφητος, ος, ον [λᾰ] non tâté, non touché, intact, Pol. 8, 21, 5.
Étym. ἀ, ψηλαφέω.
ἀψηλάφητος, nicht betastet, nicht versucht, Pol. 8.21.