ἄψευστος
ἄψευστος, unfeigned
ἄψευστ-ος, ον,
- later form of ἀψευδής, Ph. Fr. 51 H.; νόμος Plu. Art. 28; unfeigned, πένθος AP 7.638.6 (Crin.). Adv. -τως PMag.Lond. 121.248.
I
1 que no miente, que no engaña
τὴν δὲ ἄψευστον καὶ ἀμιγῆ παρθένον
θέσπισεν ἀψεύστων ... ἐκ τριπόδων
στόματα
θεοπροπίης ... ἀψεύστοιο
2 inviolable
τὸν ἄψευστον ψευσάμενος νόμον
3 que no se equivoca, certero
πένθος
II adv. sin mentir
χρημάτισόν μοι ... δεῖνα ... ἀψεύστως
ἄ·ψευστος, ος, ον :
1 qui ne ment pas, Plut. Artax. 28 ; Orph. Lith. 709 ; Nonn. D. 29, 65 ||
2 non feint, Anth. 7, 638.
Étym. ἀ, ψεύδω.
ἄψευστος, = ἀψευδής, Plut. Artax. 28.