ἁψιμαχέω
ἁψιμαχέω, to skirmish with an enemy, lead on to fight
ἁψι-μᾰχέω,
- skirmish with an enemy, Hyp. Fr. 131, Plb. 18.8.4, D.S. 11.52; entice or lead on to fight, Plu. Crass. 10, Dio 39.
1 trabar combate
ἕπεσθαι κελεύσας τοῖς πολεμίοις, μὴ ... ἁψιμαχεῖν
καὶ προσίππευσαν ἁψιμαχοῦντες
2 escaramucear Hyp.Fr.131,
διετέλουν ἁψιμαχοῦντες
ἁψιμαχεῖ τούτοις Κόρδος
• fig. disputar, discutir
ἵνα μὴ λόγοι γένωνται μόνοι ἐξ ἀμφοτέρων ἁψιμαχούντων
καθαπτόμενος διετέλησε καὶ ἁψιμαχῶν πρὸς τὸν Πέτρον
ἁψιμαχέω-ῶ, f. ήσω [ῐμᾰ] escarmoucher, DS. 11, 52 ; Plut. Crass. 10 ; Polyen 1, 18 ; fig. engager une dispute, Pol. 17, 8, 4.
Étym. *ἁψίμαχος, v. ἁψιμάχως.
ἁψιμαχέω, den Feind necken, zum Kampfe reizen, plänkeln, Plut. Crass. 10 Arat. 36 ; τινί Pol. 17.8 ; Polyaen. 1.18.1.
ἁψιμαχέω
from ἁψίμαχος
- to skirmish with an enemy, lead on to fight, Plut.