Logeion | ἐγγίγνομαι

ἐγγίγνομαι, Ion. and later ἐγγίνομαι [ῑ], fut. ἐγγενήσομαι: 3 pl. Ep. pf. ἐγγεγάᾱσι (the only tense used by Hom.):—

to be born in, τοὶ Ἰλίῳ ἐγγεγάασιν Il. 6.493, cf. Od. 13.233; of vermin, to be bred in the skin, Hdt. 2.37; of stones, ἐν τῷ καρπῷ ἐ. ib. 92.
- - 2 of things, qualities, etc., spring up, appear in or among, ὅσα ἐν ἀνθρώπου φύσι . . ἐ. Id. 8.83, cf. Pl. R. 351d; αἴσθημά τι κἀν νηπίοις γε . . ἐ. E. IA 1244: c. dat., ἃ παρθένοις ἐγγίγνεται νοσήμαθʼ Id. Ion 1524, cf. Th. 2.49, X. Mem. 1.2.21, etc.; of persons, Pl. Grg. 526a.
  - 3 of events and the like, take place or happen in or among, τισί Hdt. 5.3, cf. 3.1; χεῖμα σφοδρὸν ἐ. Pl. Ax. 371d.
- II come in, intervene, λόγους ἐγγίνεσθαι Hdt. 2.121.δʹ; χρόνου ἐγγινομένου, ἐγγενομένου, Id. 1.190, Th. 1.113, etc.; ἵνα μοι χρόνος ἐγγένηται τῆ σκέψει Pl. Prt. 339e, cf. Smp. 184a.
- III ἐγγίγνεται, impers., it is allowed or possible, c. inf., Hdt. 1.132, 6.38, And. 1.141, Pl. Phd. 66c; ὥστε μὴ ἐγγενέσθαι μοι ποιῆσαι Antipho 5.17; ἐγγενόμενον ἡμῖν when it was in our power, Is. 5.19.
- IV for aor. ἐγγείνασθαι, v. ἐγγείνωνται.

I como verb. de ‘devenir’, en perf., de pers. haber nacido c. adv. o dat. de lugar ὅθι τοι φίλοι ἀνέρες ἐγγεγάασι Il.l.c., Ἰλίῳ Il.6.493, Λιβύῃ A.R.4.1561, βροτοὺς ... τούς τε πάλαι τούς τ' ἐγγεγαῶτας ἅμ' ἡμεῖν a los mortales de tiempos antiguos y a los que han nacido en nuestra época, IEphesos l.c., c. el compl. de lugar sobreentendido τίς γῆ, τίς δῆμος, τίνες ἀνέρες ἐγγεγάασιν; ¿qué tierra y qué pueblo son éstos, cuáles sus pobladores?, Od.l.c., cf. h.Cer.134, h.Ap.l.c.

II en otros temas

1 de cosas y abstr. producirse, formarse, surgir c. dat. gener. de pers. ἐγγίνεται μὲν γὰρ οἱ ὕβρις Hdt.3.80, παρθένοις ... νοσήματ' E.Io 1524, τῶν ... λόγων τοῖς ἀμελοῦσι λήθη X.Mem.1.2.21, κόπος ... τοῖς ὁδοιποροῦσιν Ps.Dicaearch.1.6, τοῖς μὲν τῶν ζῴων ἐγγίγνεται μονὴ τοῦ αἰσθήματος Arist.APo.99^b36, τοῦτο τὸ μέρος πᾶσι τοῖς θήλεσι Ptol.Tetr.1.6.1, εἰ γὰρ αὐτῷ λόγος ἐγγένοιτο ὁ διδάξων φαῦλα pues si se produjera en su interior un principio que le enseñara lo que está mal Arist.l.c., στάσις τοῖς πολλοῖς Plb.5.50.1, cf. D.S.20.29, σπουδὴ ... ἅπασιν App.Mith.37, παντὶ γένει κακοῦ ... τὸ μᾶλλον καὶ ἧττον Plu.2.76b, ἀγαθῷ δὲ οὐδείς ... φθόνος Pl.Ti.29e, c. compl. prep. y dat. ἐν τούτῳ (καρπῷ) τρωκτὰ ... συχνά Hdt.2.92, cf. 3.112, ὅσα δὴ ἐν ἀνθρώπῳ φύσι ... ἐγγίνεται Hdt.8.83, αἴσθημά τοι κἂν νηπίοις γε τῶν κακῶν E.IA 1244, (ἀδικία) ἐν ἐλευθέροις τε καὶ δούλοις Pl.R.351d, λεκτέον περί ... τοῦ ἑξῆς τί ποτ' ἐστιν ἐν τοῖς συστήμασι καὶ πῶς ἐγγιγνόμενον Aristox.Harm.9.4, παρὰ τούτοις ... πονηρία Ps.Dicaearch.1.10

• c. rég. impl. λόγοι Hdt.2.121δ, τὸ ἔπος καὶ αὕτη ἡ αἰτίη ἐγγενομένη aquella narración y la acusación que encerraba Hdt.3.1, τοῦτο ... ἀμήχανον μή κοτε ἐγγένηται Hdt.5.3, μέλλησις Th.7.49, χεῖμα σφοδρόν Pl.Ax.371d, ὕπνοι Aen.Tact.22.5, φιλοτιμία Plb.4.53.5, πρόφασις Plb.15.23.8, θυμὸς ἐγγίγνεσθαι entrarle a uno ganas Aret.SA 2.2.4, οὔτε αἵρεσις οὔτε φυγή Aristid.Quint.65.26, τοῦ ἐνγενομ(ένου) ἐμ<π>τίου PVarsov.28.2 (VI d.C.)

• de enfermedades y síntomas producirse, sobrevenir πλευρίτιδες Hp.Aër.3, θρόμβοι ἔνδον ἐγγίγνονται Aret.SD 2.9.14, βορβορυγμὸς ... ἐν τῷ ὑποχονδρίῳ Hp.Prog.11, ὅσοισιν ἂν ... κόρυζα ἐγγένηται Hp.VM 18, μετεξετέροισι δὲ καὶ πῦον Aret.SA 2.6.3, τὰ νοσήματα ... αὐτοῖς Luc.Abd.27.

2 de pers. y anim. criarse ἵνα μήτε φθεὶρ μήτε ἄλλο μυσαρὸν μηδὲν ἐγγίνηταί σφι Hdt.2.37, ἐν τούτοις ἀγαθοὺς ἄνδρας ἐγγίγνεσθαι Pl.Grg.526a.

3 del tiempo pasar, transcurrir χρόνου ... ἐγγινομένου συχνοῦ Hdt.1.190, cf. Th.1.113, Pl.Smp.184a, SB 7202.69 (III a.C.), c. dat. ἵνα μοι χρόνος ἐγγένηται τῇ σκέψει para poder disponer de tiempo para reflexionar Pl.Prt.339e.

4 gram. ponerse en medio del aumento en verbos compuestos de prep., op. al aumento ‘externo’ ἡ ἔξωθεν κλίσις ἐγγινομένη A.D.Synt.326.20.

5 cop., c. pred. llegar a ser ὅταν ἀεὶ ἐλάττων ἡ δύναμις τοῦ κινεῖν ἐγγίνηται τῷ ἐχομένῳ Arist.Ph.267^a9, εἰ τοίνυν τις καὶ τοιοῦτος ἐγγένοιτο οἷος ... Aristid.Or.2.430, ἔξωθεν δὲ καὶ ἐπεισοδιώδους τῆς ἑνότητος ἐγγενομένης Porph.Sent.36.

III en 3^a pers. impers. es posible c. dat. de pers. e inf. οὔ οἱ ... ἀρᾶσθαι ἀγαθά Hdt.1.132, οὐδενὶ ... ἀγωνίζεσθαι Hdt.6.38, οἷσιν ἂν οὖν μὴ αὐτίκα ἐγγένηται ἐμβάλλειν Hp.Art.67, φρονῆσαι ἡμῖν Pl.Phd.66c, κἀμοὶ ... ἐκείνους μιμήσασθαι And.Myst.141, μᾶλλον δ' ἂν ὑμῖν ... μνημονεύειν Isoc.8.132, cf. PZen.Col.11.4 (III a.C.), τοῖς Ἀρείου βεβαίως κρατῆσαι Soz.HE 6.20.4

• sin dat. καὶ νῦν ἐγγενήσεται ... παρ' ἐμοῦ λαβεῖν ἐν ὑμῖν τὸ δίκαιον D.40.55, περὶ μὲν δὴ τῶν ἄλλων ... εἰπεῖν Gal.4.197, ac. abs. ἐγγενόμενον ἡμῖν αὐτὸν ... ἀτιμῶσαι Is.5.19.

ἐγ·γίγνομαι ou ἐγ·γίνομαι (f. ἐγγενήσομαι, ao. ἐνεγενόμην)

I naître dans, d’où :

1 (au pf. épq. ἐγγέγαα, Il. 6, 493 ; Od. 13, 233 ; Hdt. 2, 37, 92 ; part. acc. ἐγγεγαῶτα, A. Rh. 4, 1561) être né dans ou se trouver dans, dat. ||

2 p. suite, fig. être inné, être naturel à : ἔν τινι, Hdt. 8, 83 ; Eur. I.A. 1244 ; Plat. Rsp. 351d ; τινι, Thc. 2, 49 et 62 ; Xén. Mem. 1, 2, 21 ; Eur. Ion 1524 ; Plut. Brut. 44, être naturel à qqn ||

3 se produire ou s’écouler dans l’intervalle, en parl. du temps, Hdt. 1, 190 ; Thc. 1, 113 ; Plat. Prot. 339e ||

II impers. ἐγγίγνεται, se produire, d’où être possible, avec l’inf. Hdt. 1, 132 ; 6, 38 ; Ant. 131, 25 ; Plut. Galb. 13 ; abs. ἐγγενόμενον, Is. 52, 31, lorsqu’il était possible.

Étym. ἐν, γ., cf. *ἐγγείνομαι.

ἐγ-γίγνομαι, Ion. ἐγγίνομαι, ep. perf. 3 plur. ἐγγεγάασι(ν)
1. van pers. in ... geboren worden: τοὶ Ἰλίῳ ἐγγεγάασιν (zij) die in Troje zijn geboren Il. 17.145; in ... ontstaan, in ... vóórkomen: οὐδὲν ... κωλύει καὶ ἐν τούτοις ἀγαθοὺς ἄνδρας ἐγγίγνεσθαι niets verhindert dat ook temidden van deze (machtige) mensen goede mannen voorkomen Plat. Grg. 526a.
2. van zaken
a. in ... worden, in of onder ... onstaan, met dat.: ἐγγίνεται ... οἱ ὕβρις hoogmoed ontstaat in hem Hdt. 3.80.13; ook ellipt.: δήμου ... ἄρχοντος ἀδύνατα μὴ οὐ κακότητα ἐγγίνεσθαι wanneer het volk regeert, is het onmogelijk dat er nooit slechtheid in ontstaat Hdt. 3.82.4; met pred. adj.: αἵ ... δυνάμεις τισὶ μείζους ἐγγιγνόμεναι omdat in sommige (gemeenschappen) de macht groter werd Thuc. 1.2.6; van nature aanwezig zijn in, met dat.: αἴσθημα ... κἀν νηπίοις ... τῶν κακῶν ἐγγίγνεται ook kinderen hebben van nature een voorgevoel van onheil Eur. IA 1244.
b. van tijd ertussen komen: ἅτε χρόνου ... ἐγγινομένου συχνοῦ aangezien er veel tijd verstreek Hdt. 1.190.2; διατριβῆς ἐγγιγνομένης nu er vertraging optrad Thuc. 8.9.2; χρόνου ... ἐγγιγνομένου na verloop van tijd Thuc. 1.126.8.
c. onpers. ἐγγίγνεται met dat. en inf. het is mogelijk, het is geoorloofd om: ἑωυτῷ ... οὔ οἱ ἐγγίνεται ἀρᾶσθαι ἀγαθά het staat hem niet vrij voor zichzelf om goede dingen te bidden Hdt. 1.132.8.

ἐγγίγνομαι, (γίγνομαι),
1) darin geboren werden, entstehen ; Hom. nur im perf., τοὶ Ἰλίῳ ἐγγεγάασιν Il. 6.495 ; vgl. Od. 13.233 ; Λιβύῃ ἐγγεγαῶτα Ap.Rh. 4.1561 : ἔν τινι, Her. 2.92 ; ἐν ἐλευθέροις καὶ δούλοις ἐγγιγνομένη ἀδικία Plat. Rep. I.351d, u. öfter ; τινί, z.B. αἴσθημά τι καὶ νηπίοις γε τῶν κακῶν ἐγγίγνεται Eur. I.A. 1244 ; Ion 1524 ; so Thuc. 2.49 ; λήθη ἐγγίγνεταί τινι, Xen. Mem. 1.2.21 ; vgl. Hell. 2.3.48, u. öfter. – Der aor. med. ἐγγείνασθαι hat Il. 19.26 die akt. Bdtg ; darin erzeugen.
2) hinein-, dazwischen kommen, dazwischen sein ; von der Zeit ; χρόνου ἐγγενομένου, nachdem Zeit dazwischen verflossen war, Her. 1.190 u. öfter, wie Thuc.1.113 u. folgende Historiker oft ; ἵνα χρόνος ἐγγένηται, damit Zeit gelassen werde, Plat. Symp. 184a. Allgemeiner, ἵνα μὴ αὖθις τοιοῦτον ἐγγένηται, damit uns nicht wieder so Etwas widerfahre, Plat. Rep. I.341b.
3) ἐγγίνεται c. inf., es geht an, es ist möglich od. erlaubt, Her. 1.152, 6.38 ; διεπράξαντο ὥστε μὴ ἐγγενάσθαι μοι ποιῆσαι Antiph. 5.17 ; ὥστε οὐδὲ φρονῆσαι ἡμῖν ἐγγίγνεται οὐδέν Plat. Phaed. 66c ; Sp., wie Plut. Nic. 18 ; dah., wie ἐξόν, absolut, ἐγγενόμενον ἡμῖν αὐτὸν ἀτιμῶσαι, obwohl es uns freistand, Isae. 5.19. Vgl. ἐκγίγνομαι.

†ἐγγίγνομαι

[ἐγ-, ἐν- 1.]

3 pl. pf. ἐγγεγάασι Il. 4.41, Il. 6.493, Il. 17.145; Od. 13.233.

3 pl. trans. aor. subj. ἐγγείνωνται Il. 19.26.

- 1
  In pf., to exist, live, be in.
  With dat.: τοὶ Ἰλίῳ ἐγγεγάασιν Il. 6.493, Il. 17.145.
  
  To exist, live, be, in a place: τίνες ἀνέρες ἐγγεγάασιν; Od. 13.233. Cf. Il. 4.41.
- 2
  In trans. aor., to give being to, breed, in an indicated place: μὴ μυῖαι εὐλὰς ἐγγείνωνται Il. 19.26.

ἐγγίγνομαι : only perf. ἐγγεγάᾱσιν, are in, live in or there.

ἐγγίγνομαι Ionic and later -γί_νομαι fut. -γενήσομαι 3rd pl. Epic perf. ἐγγεγάᾱσι

- IDep.:— to be born or bred in a place, c. dat., Hom., Hdt.
- - 2of qualities, to be inborn, innate, Hdt., Eur.
  - 3of events and the like, to happen in or among, τισι Hdt.
- IIto come in, intervene, pass, of Time, Hdt., Thuc.
- IIIἐγγίγνεται, impers., it is allowed or possible, c. inf., Hdt., Attic

Menu

Word wheel

ἐγγίγνομαι

Saved

Recent