ἐθελούσιος
ἐθελούσιος, voluntary
Could not find ἐθελούσιόν in Logeion dictionaries.
ἐθελούσιόν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of ἐθελούσιος
- voluntary, X. Cyr. 4.2.11; ἀνάγκη ἐ. Id. Smp. 8.13; of oneʼs free will, Pherecyd. (?)98 J.; ἐθελούσιον ἱκετεύσαντα D.C. 43.12; ἐθελούσια [τῇ προνοίᾳ] καὶ κατὰ γνώμην Jul. Or. 5.166b.
- II of things, optional, [τὸ ἐρᾶν] ἐθελούσιόν ἐστι love is a matter of free choice, X. Cyr. 5.1.10; γνώμη Ph. 2.482; ἐθελουσίᾳ (sc. γνώμῃ) voluntarily, Hierocl. p.33 A.: regul. Adv. -ίως X. Hier. 11.12.
I
1 que actúa por propia voluntad, voluntario, espontáneo de pers. y asimilados, gener. como pred.
ἐθελούσιον δοῦναι ἑαυτὸν εἰς σφαγήν
οὐκ ἀνάγκῃ ἀλλ' ἐθελούσιοι
ἐθελούσιοι ... αὐτῷ συνεβοήθησαν τῇ Λακεδαίμονι
πόλεις ἐθελούσιαι συνετείχισαν
ἡ ... σύνοδος οὐκ ἐ[πί]μισθος συνήχθη, ἀλλὰ ἐ.
ἱκετεύειν
ἐθελούσιοι, γελῶντες
marchar al Hadesἐθελούσια γὰρ αὐτῇ ... ἐστὶν οὐ τὰ ἔνυλα μόνον εἴδη
en ella (la madre de los dioses) están espontáneamente no sólo las formas materiales
2 de abstr. voluntario, que se acepta libremente
ἀνάγκη ἐ.
obligación aceptada voluntariamente(τὸ ἐρᾶν) ἐθελούσιόν ἐστιν
κίνησις
αἵρεσις
II adv. -ίως por propia voluntad, espontáneamente
ἐ. σου προνοοῦντας θεῷο ἄν
verías que se ocupaban de ti de buen gradoἐ. ἐπὶ παροινίᾳ θαρσεῖν τῆς πατρίδος
ἐ. αὐταῖς περικείμενος (δεσμός)
• Adv ., Xen. Hier. 11.12, l.d.
- Ivoluntary, Xen.
- IIof things, optional, matter of free choice, Xen.