κερτομέω

κερτομ-έω,

• taunt, sneer at, c. acc. pers., μή μιν κερτομέωσιν Od. 16.87, cf. 18.350, A. Pr. 986, E. Ba. 1293: abs., sneer, μή τις . . κερτομέοι ἐπέεσσι Od. 7.17; κατθανοῦσι κ. ἐπʼ ἀνδράσιν Archil. 64: freq. in part., τί με ταῦτα κελεύετε κερτομέοντες; Od. 8.153; σὲ δὲ κερτομέουσαν ὀΐω ταῦτʼ ἀγορευέμεναι 13.326, etc.; πότερα δὴ κερτομῶν λέγεις τάδε; S. Ph. 1235: c. acc. cogn., παραιβόλα κερτομέουσιν h.Merc. 56: c. dupl. acc., οὐκ ἐῶ σε κ. ἡμᾶς τόδʼ αὖθις E. Hel. 619; οὔ τί τυ κερτομέω Theoc. 1.62:—Pass., ἄβουλος ὣς κεκερτομημένη E. Supp. 321.—Rare in Prose, Gal. 14.656; κ. τινά Anon. ap. Suid.

κερτομέω, (κέρτομος), verspotten, höhnen, schmähen, lästern, τινά, Od. 18.349, wo darauf folgt γέλων δʼ ἑτάροισιν ἔτευχε ; dem ὀνειδίζω entsprechend Il. 2.256 ; ohne Casus, 16.261, Od. 8.153 ; ἐπέεσσι u. ἀγορεύεις κερτομέων öfter ; mit dem acc. der Sache, παραιβόλα κερτομέουσι H.h. Herc. 56 ; ἐκερτόμησας δῆθεν ὡς παῖδʼ ὄντα με Aesch. Prom. 988 ; πότερα δὴ κερτομῶν λέγεις τόδε ; Soph. Phil. 1219 ; Eur. Cycl. 683 ; ἡμᾶς τόδε Hel. 619 ; κεκερτομημένη Suppl. 321 ; in B.A. ist κεκερτόμηται erkl. πέπαικται καὶ κεχλεύασται. In Prosa erst bei Sp.

κερτομέω

[κέρτομος = κερτόμιος.]

(ἐπι-.)

• • 1

    To make fun of, make game of, subject to ridicule, mock, jeer at: μή τίς [μιν] κερτομέοι ἐπέεσσιν (should use uncivil speech to him) Od. 7.17, κερτομέων Ὀδυσῆα Od. 18.350. Cf. Od. 16.87.

    Absol.: σὺ δὲ κερτομέων ἀγορεύεις Il. 2.256. Cf. Od. 2.323, Od. 8.153, Od. 13.326.

  • 2

    App., to enrage, irritate by action:

    [σφῆκας] Il. 16.261.

κερτομέω

• 1ridicule ὦ τάν, μή με κερτόμ[ει (supp. Snell) fr. 215a. 4.

κερτομέω (κέρτομος), ipf. (ἐκερτόμεον: taunt, tease, Il. 16.261.

κερτομέω, fut. -ήσω κέρτομος

• to taunt or sneer at, c. acc. pers., Od., Aesch., Eur.: absol. to sneer, Od.:— Pass. to be scoffed at, Eur.