κέρτομος
κέρτομος, mocking, delusive
κέρτομος, ον,
- = κερτόμιος, κέρτομα βάζειν Hes. Op. 788; χοροὶ κ. Hdt. 5.83 (v.l. κερτομίοισι), cf. D.H. 7.72, Ael. NA 5.54.
- II mocking, delusive, παῖς h.Merc. 338; χαρά E. Alc. 1125; χάριτες Id. Fr. 492.2; ἁρμονία, of Echo, AP 7.191 (Arch.).—Poet. word used once by Hdt., and in late Prose.
κέρτομος, ος, ον :
1 injurieux, malveillant, moqueur, Hés. O. 786 ; Hdt. 5, 83, etc. ; postér. DH. 7, 72 ||
2 trompeur, décevant, Hh. Merc. 338 ; κ. ἁρμονία, Anth. 7, 191, accents trompeurs, en parl. de l’écho ||
➳ Mot poét. ; en prose, Hdt. 5, 83 ; DH. 7, 72.
Étym. pré-grec.
κέρτομος, (κέαρ-τέμνω), eigtl. herzschneidend, herzkränkend, dah. höhnend, verspottend ; κέρτομα βάζειν Hes. O. 786 ; ἢ κέρτομός με θεοῦ τις ἐκπλήσσει χαρά Eur. Alc. 1128, d.i. betrügerisch ; vgl. H.h. Merc. 338 ; θυσίῃσί τε τὰ ἀγάλματα καὶ χοροῖσι κερτόμοισι ἱλάσκοντο Her. 5.83, dem nachher κακῶς δὲ ἠγόρευον οἱ χοροί entspricht ; κέρτομος καὶ σατυρικὴ παιδιά Dion.Hal. 7.72, u. sonst einzeln bei Sp.