κεροῦχος
κεροῦχος, having horns, horned
κεροῦχος, ον, (ἔχω)
- horned, αἴξ Babr. 45.5.
- II κ. (sc. κάλως), ὁ, brace of the yard-arm, δελφινοφόρος κ. Pherecr. 12.
κεροῦχος, ος, ον :
1 c. le préc. Babr. 45, 5 ||
2 ὁ κ. cordage servant à maintenir la vergue, et destiné à porter le dauphin, Phérécr. (Sch.-Ar. Eq. 762).
Étym. κέρας, ἔχω.
κεροῦχος, Hörner habend, gehörnt. – Bes. κάλως, = κεραιοῦχος, κερουλκός, ein Tau an der Segelstange.
κεροῦχος
κερ-οῦχος, ον
ἔχω
- having horns, horned, Babr.