Logeion | ἐκκάμνω

ἐκκάμνω,

grow quite weary of a thing, τὰς ὀλοφύρσεις Th. 2.51: c. part., πολεμοῦντες ἐξέκαμον Plu. Sol. 8, cf. Pomp. 32, D.C. 40.24; ἐξέκαμεν ὑπὸ γήρως πρὸς τὰ δημόσια he became unfit through age for.., Plu. Cat.Ma. 24; σίδηρος ἐξέκαμε πληγαῖς it is worn out (gnomic) with blows, Id. Caes. 37; ἐ. ἡ ἀρετή τισι Max.Tyr. 29.2 [23.2.g].

I tr. cansarse de, abandonar τὰς ὀλοφύρσεις τῶν ἀπογιγνομένων ... ἐξέκαμον se cansaron de lamentarse por los que morían Th.2.51.

II intr.

1 c. suj. de pers. y anim. mostrar cansancio, fatigarse c. compl. de causa οὐ ... ἐξέκαμε ὑπὸ γήρως πρὸς τὰ δημόσια no mostró cansancio ante los asuntos públicos por causa de la vejez Plu.Cat.Ma.24, ὑπὸ τῇ ταλαιπωρίᾳ τῇ συνεχεῖ Arr.An.3.21.6, οἱ ἵπποι ἐξέκαμνον ὑπὸ τοῦ καύματος Arr.An.6.26.5, c. part. pred. δυσχερῆ πόλεμον ... πολεμοῦντες ἐξέκαμον Plu.Sol.8, cf. Pomp.32, φονεύοντες ἐξέκαμον D.C.40.24.1, cf. 52.33.6, sin rég. Cels.Phil.6.61a

• fig. hartarse de c. part. pred. οἱ Μακεδόνες δὲ ἐξέκαμνον ἤδη ταῖς γνώμαις ... ὁρῶντες Arr.An.5.25.2.

2 fig., c. suj. de cosa o abstr. desgastarse καὶ σίδηρος ἐξέκαμε πληγαῖς Plu.Caes.37

• c. suj. abstr. y dat. acabarse, agotarse ἐπεὶ δ' ἐξέκαμεν αὕτη (ἡ ἀρετή) τοῖς Σπαρτιάταις Max.Tyr.23.2.

ἐκ·κάμνω (impf. ἐξέκαμνον, f. -καμοῦμαι, ao. 2 ἐξέκαμον) se lasser : τι, Thc. 2, 51, de qqe ch. ; avec un part. ἐξέκαμον πολεμοῦντες, Plut. Sol. 8, ils se lassèrent de faire la guerre ; cf. DC. 40, 24 ; 52, 33 ; ἐκκ. ὑπὸ γήρως πρός τι, Plut. Cato ma. 24, devenir, par la fatigue de l’âge, impropre à qqe ch. ; avec un suj. de chose : σίδηρος ἐξέκαμεν πληγαῖς, Plut. Cæs. 37, le fer se fatigua de frapper, c. à d. s’émoussa.

ἐκ-κάμνω moe worden van; iets beu worden, met acc.: τὰς ὀλοφύρσεις τῶν ἀπογιγνομένων ἐξέκαμνον zij raakten uitgeput door de jammerklachten van de stervenden Thuc. 2.51.5; met dat.: σίδηρος ἐξέκαμε πληγαῖς het ijzer werd moe (zwak) van de slagen Plut. Caes. 37.6; met pred. ptc.: πολεμοῦντες ἐξέκαμον ze werden het oorlog voeren beu Plut. Sol. 8.1; met πρός + acc.: ἐ. πρὸς τὰ δημόσια de lust verliezen voor publieke zaken Plut. CMa 24.11.

ἐκκάμνω, (κάμνω), ganz ermüden, c. partic., ἐξέκαμον πολεμοῦντες Plut. Sol. 8 ; a.Sp.; τὰς ὀλοφύρσεις Thuc. 2.51, der Klagen überdrüssig werden ; ἐξέκαμεν ὑπὸ γήρως πρὸς τὰ δημόσια Plut. Cat. mai. 24, vgl. Sol. 31 ; auch σίδηρος ἐξέκαμεν πληγαῖς, wurde stumpf, Caes. 37.

ἐκκάμνω fut. -καμοῦμαι

to grow quite weary of a thing, c. acc., Thuc.; c. part., ἐξέκαμον πολεμοῦντες Plut.; ἐκκ. πληγαῖς to yield to blows, Plut.

Menu

Word wheel

ἐκκάμνω

Saved

Recent