ἐξαναδύομαι
ἐξαναδύομαι, to rise out of, emerge from
ἐξανα-δύομαι, aor. 2 Act. ἐξανέδυν,
- rise out of, emerge from, as a diver from the water, c. gen., ἁλός, κύματος ἐξαναδύς, Od. 4.405, 5.438; ἰλύος Them. Or. 20.240c; ἀφʼ ὕδατος Batr. 133; γενέσεως ἐ. arise from, emerge from, Pl. R. 525b.
- 2 escape from, c. gen., ἐξαναδύεσθαι φανερᾶς μάχης Plu. Sert. 12: c. acc., Ἀΐδεω μέγα δῶμʼ Thgn. 1124; λόχον Orac. ap. Paus. 4.12.4.
ἐξ·αναδύομαι (ao. 2 act. ἐξανέδυν [ῡ])
1 s’élever du sein de, émerger de, gén. : ἁλός, κύματος, Od. 4, 405 ; 5, 438 ; ἀφ’ ὕδατος, Batr. 133, sortir de la mer, des flots, de l’eau ; fig. Plat. Rsp. 525b ||
2 p. suite, s’échapper de, échapper à, gén. Thgn. 1124 ; Plut. Sert. 12 ; acc. Oracl. (Paus. 4, 12, 4).
1. uit ... opduiken, met gen.:
2. zich onttrekken aan,
ἐξαναδύομαι, (δύω), mit aor.2 act., woraus auftauchen, hervorkommen ; κύματος ἐξαναδύς Od. 5.438, vgl. 4.405 ; γενέσεως ἐξαναδύντι Plat. Rep. VII.525b ; ἐξαναδύομαι μάχης, ich entziehe mich der Schlacht, Plut. Sertor. 12 ; – c. accus., Orac. bei Paus. 4.12.4.
ἐξαναδύομαι
Dep. with aor2 act. ἐξανέδυν
aor2 act. ἐξανέδυν
- 1Dep., to rise out of, emerge from water, c. gen., Od.
- 2to escape from, c. gen., Theogn., Plut.