ἐξιλάσκομαι
ἐξιλάσκομαι, to propitiate
Could not find ἐξιλασθὲν in Logeion dictionaries.
ἐξιλασθὲν aorist passive participle neuter nominative singular, aorist passive participle neuter vocative singular, aorist passive participle neuter accusative singular of ἐξιλάσκομαι
ἐξιλ-άσκομαι, fut. -άσομαι [ᾰ],
- propitiate, Δία Orac. ap. Hdt. 7.141; Ἀπόλλωνα X. Cyr. 7.2.19; τὴν θεόν Men. 544.6, cf. J. AJ 12.2.14; τὴν ὀργήν τινος Plb. 1.68.4; τὸ μήνιμα Plu. Symp. 2.149d.
- 2 atone for, ἁμαρτίαν IG 2(2).1365,1366:—Pass., τὸ ἀποίνοις ἐξιλασθέν that which is atoned for by . ., Pl. Lg. 862c.
- 3 abs., make atonement, περὶ τῶν ψυχῶν, περὶ τῆς ἁμαρτίας, LXX Ex. 30.15, 32.30; ὑπὲρ τοῦ οἴκου Ἰσραήλ ib. Ez. 45.17. [ῐ in Orac. ap. Hdt. l.c.]
ἐξ·ιλάσκομαι, f. άσομαι [ῑ] se rendre propice : τινα, Oracl. (Hdt. 7, 141) ; Xén. Cyr. 7, 2, 19 ; Pol. 3, 112, 9 ; 32, 25, 7, qqn ; d’où apaiser par des sacrifices ou par une expiation, acc. Pol. 1, 68, 4 ; Plut. M. 149d ; au pass. Plat. Leg. 862c ||
➳ [ῐ] Oracl.
Étym. Hdt. l. c.
1. gunstig stemmen.
2. goedmaken;
ἐξιλάσκομαι, (ἱλάσκω), mit sich aussöhnen, versöhnen, θεόν Orac. bei Her. 7.141, wie Xen. Cyr. 7.2.19 u. Sp., Pol. 1.68.4, 3.112.9 ; τὸ μήνιμα τῆς θεοῦ Plut.; τὸ ἀποίνοις ἐξιλασθέν Plat. Legg. IX.862c.
ἐξιλάσκομαι
fut. άσομαι
Epic άσσομαι
- Dep. to propitiate, Orac. ap. Hdt., Xen.