ἐξιλάσκομαι

ἐξιλ-άσκομαι, fut. -άσομαι [ᾰ],

• propitiate, Δία Orac. ap. Hdt. 7.141; Ἀπόλλωνα X. Cyr. 7.2.19; τὴν θεόν Men. 544.6, cf. J. AJ 12.2.14; τὴν ὀργήν τινος Plb. 1.68.4; τὸ μήνιμα Plu. Symp. 2.149d.
• • • 2 atone for, ἁμαρτίαν IG 2(2).1365,1366:—Pass., τὸ ἀποίνοις ἐξιλασθέν that which is atoned for by . ., Pl. Lg. 862c.
    • 3 abs., make atonement, περὶ τῶν ψυχῶν, περὶ τῆς ἁμαρτίας, LXX Ex. 30.15, 32.30; ὑπὲρ τοῦ οἴκου Ἰσραήλ ib. Ez. 45.17. [ῐ in Orac. ap. Hdt. l.c.]

ἐξιλάσκομαι, (ἱλάσκω), mit sich aussöhnen, versöhnen, θεόν Orac. bei Her. 7.141, wie Xen. Cyr. 7.2.19 u. Sp., Pol. 1.68.4, 3.112.9 ; τὸ μήνιμα τῆς θεοῦ Plut.; τὸ ἀποίνοις ἐξιλασθέν Plat. Legg. IX.862c.

ἐξιλάσκομαι fut. άσομαι Epic άσσομαι

• Dep. to propitiate, Orac. ap. Hdt., Xen.