ἐξίλασις
ἐξίλασις, propitiation, atonement
ἐξίλ-ᾰσις [ῑ], εως, ἡ,
- propitiation, atonement, LXX Nu. 29.11, D.L. 1.110, Iamb. Myst. 1.13 (pl.).
ἐξίλασις, εως (ἡ) [ῑᾰ] action d’apaiser ou de rendre favorable, DL. 1, 110 ; Spt. Num. 29, 11.
Étym. ἐξιλάσκομαι.
ἐξίλασις, ἡ, die Versöhnung, DL. 1.110 ; LXX.