ἐξουσιαστικός
ἐξουσιαστικός, authoritative, powerful
ἐξουσ-ιαστικός, ή, όν,
- authoritative, powerful, Vett.Val.6.3, al., Sm. Ec. 8.4, Eustr. in EN 119.21; πράξεις Heph.Astr. 3.4; [θεάματα], ἐνεργήματα, Iamb. Myst. 2.4. Adv. -κῶς Id. VP 32.217: Comp. -ώτερον Plb. 5.26.3.
- II free, self-determining, δύναμις Diogenian.Epicur. 3.65.
ἐξουσιαστικός, ή, όν, impérieux, Symm. Eccl. 8, 4.
Étym. ἐξουσιάζω.
ἐξουσιαστικός, ή, όν, eigenmächtig, adv. im Kompar., Pol. 5.26.3.