ἔξουρος
ἔξουρος, conical
ἔξουρος, ον, (οὐρά)
- conical, πρόσθετα Hp. Mul. 2.133; contracted, αἰσοῖα v.l. ib. 148.
ἔξ·ουρος, ος, ον, qui se termine en queue ou en pointe, Hpc. 649, 44.
Étym. ἐξ, οὐρά.
ἔξουρος, spitz, wie ein Schwanz auslaufend, Hippocr.