ἐπικελεύω

ἐπικελεύ-ω,

• exhort, encourage, cheer on, c. dat., ἐπεκέλευσά σοι E. El. 1224 codd.: abs., Id. Ba. 1088: c. acc. pers., ἐ. τὸν μὴ διανοούμενον Th. 3.82: c. acc. rei cogn., πρὸς τοῖς ἄλλοις κελεύσμασιν ἐ. τόδε εὖ κύνες" X. Cyn. 6.20; joined with παρακελεύομαι (which prop. means cheer one on to an act not begun, ἐ. to one already begun), Pl. Phd. 61a:—Med., τινὶ παραδιδόναι τὴν ἀρχήν Th. 4.28: abs., Plu. Ant. 77.
• • II give consent or authorization, PPetr. 3 p.133 (iii B.C.), PTeb. 201 (i B.C.).

ἐπικελεύω, (κελεύω), (wiederholt) zurufen, antreiben, Eur. Bacch. 1088 ; τινί, El. 1224, wie Xen. Cyr. 3.3.41 ; πρὸς τοῖς ἄλλοις κελεύσμασι τόδε Cyn. 6.20 ; absolut, Plat. Phaed. 60c, wo es neben παρακελεύεσθαι (was zu vgl.) steht u., wie aus dem folgden ὅπερ ἔπραττον τοῦτο ἐπεκέλευεν hervorgeht, ermuntern bei der schon angefangenen Arbeit bedeutet ; Thuc. ἐπικ. τὸν μὴ διανοούμενον 3.82. – Auch med., ἐπεκελεύοντο τῷ Νικίᾳ, c. inf., Thuc. 4.28, wie Plut. Anton. 77.

ἐπικελεύω fut. σω

• to encourage besides, to cheer on again, absol. or c. dat., Eur.; also c. acc. pers., Thuc.