ἐπίκεντρος
ἐπίκεντρος, occupying a cardinal point
ἐπίκεντρ-ος, ον, Astron.,
- occupying a cardinal point, Vett.Val. 9.19, Man. 1.34, Doroth. ap. Heph.Astr. 2.5, S.E. M. 5.40:Comp., Ptol. Tetr. 79.
ἐπί·κεντρος, ος, ον, central, Ptol. Tetr. 79 ; Sext. M. 5, 40.
Étym. ἐπί, κέντρον.
ἐπίκεντρος, über dem Mittelpunkte, Sext.Emp. adv.astrol. 40.