ἐπικέλλω
ἐπικέλλω, to bring to shore
ἐπικέλλω, aor. 1 ἐπέκελσα, also ἐπέκειλα Act.Ap. 27.41: fut. part. acc. ἐπῑκέλσοντα Numen. (v. infr.):—
- bring ships to shore, νῆας ἐπικέλσαι Od. 9.148, cf. Act.Ap. l.c.
- 2 abs., run ashore, Od. 9.138; χέρσῳ ἐ. ἐρετμοῖς A.R. 3.575: c. acc., γῆν ἐ. Id. 2.352; also of the ship itself, ἡ μὲν ἔπειτα ἠπείρῳ ἐπέκελσεν Od. 13.114; of a fish, rush into the net, Numen. ap. Ath. 7.321b (cj. for ἐπιτέλσωντα).
ἐπι·κέλλω (f. -κέλσω, ao. ἐπέκελσα)
1 faire aborder : νῆας, Od. 9, 148, des navires ; d’où amener à terre (un poisson) Numén. (Ath. 321b) ||
2 intr. en appar. (s. e. νῆα) aborder : χέρσῳ, A. Rh. 3, 575 ; γῆν, A. Rh. 2, 352, sur la terre ferme, à terre, en parl. d’un navire ; ἠπείρῳ, Od. 13, 114, toucher la terre.
1. landen op, aan de grond lopen, met dat.:
2. later met acc., causat. aan de grond laten lopen:
ἐπικέλλω, (κέλλω), hinantreiben, bes. vom Schiffe, aus Land rudern, appellere navem, πρὶν νῆας ἐπικέλσαι Od. 9.148 ; auch vom Schiffe selbst, ἡ μὲν – ἠπείρῳ ἐπέκελσεν 13.113 ; mit Auslassung des acc. scheinbar intransitiv, landen, 9.138 ; ἐπικέλσετε νήσῳ Ap.Rh. 2.382 ; χέρσῳ ἐρετμοῖς 3.575 ; γῆν 2.352.
†ἐπικέλλω
[ἐπι- 12.]
3 sing. aor. ἐπέκελσε Od. 13.114.
Infin. ἐπικέλσαι Od. 9.148.
Acc. pl. masc. pple. ἐπικέλσαντας Od. 9.138.
- 1
To put one’s ship on shore, bring her to shore Od. 9.138.
- 2
Of a ship, to come to shore Od. 9.148.
To come to shore on.
With dat.: ἠπείρῳ Od. 13.114.
- 1
Strong 2027
*
of a ship, to run ashore: c. acc, Ac 27:41.†
ἐπικέλλω , aor. ἐπέκελσα: beach a ship, νῆα, Od. 9.138; intr., νηῦς, run in on the beach, Od. 13.114, Od. 9.148 (cf. 149).
ἐπικέλλω
fut. -κέλσω
aor1 -έκελσα
- 1to bring to shore, Lat. appellere, Od.
- 2absol. to run ashore, Od.