ἐπιθαλάσσιος
ἐπιθαλάσσιος, situated, living on the coast
Could not find ἐπιθαλαττία in Logeion dictionaries.
ἐπιθαλαττία feminine nominative dual, feminine vocative dual, feminine accusative dual, feminine nominative singular, feminine vocative singular of ἐπιθαλάσσιος
ἐπιθᾰλάσσ-ιος, Att. ἐπιθαλάττιος, α, ον Pl. Lg. 704d, PRev.Laws 93.5 (iii B.C.), also ος, ον X. HG 3.1.16:—
- lying or dwelling on the coast, Hdt. 1.154; τὰ ἐ. Id. 5.30; ἐ. τῆς Πελοποννήσου Th. 2.56; marine, Epich. 90:—in App. Hisp. 12 ἐπιθάλασσος is prob. f.l.
ἐπι·θαλάσσιος, att. ἐπι·θαλάττιος, ος, ον [θᾰ] c. le préc. Hdt. 5, 30 ; Thc. 2, 56, etc. ; Xén. An. 5, 5, 23, etc. ||
➳ Fém. -ία, Thc. 3, 105 ; Plat. Leg. 704d.
Étym. ἐπί, θάλασσα.
ἐπιθαλάσσιος, att. -ττιος, am Meere gelegen, Her. 5.30 ; von Menschen, am Meere wohnend, 1.154 ; χωρία, πόλισμα, Thuc. 2.66, 3.7 ; Xen. An. 5.5.23 ; αἱ ἐπιθαλάττιοι πόλεις Hell. 3.1.16 ; Folgde : auch dreier Endungen, Plat. Legg. IV.704d.
ἐπιθαλάσσιος
- lying or dwelling on the coast, Lat. maritimus, Hdt., Thuc.