ἐπιθειάζω
ἐπιθειάζω, to call upon in the name of the gods, to adjure, conjure
Could not find ἐπιθειάσαι in Logeion dictionaries.
ἐπιθειάσαι aorist active infinitive, aorist active optative 3rd singular of ἐπιθειάζω
ἐπιθει-άζω,
- call upon in the name of the gods, adjure, conjure, τοσαῦτα ἐπιθειάσας Th. 2.75; ἐ. μὴ κατάγειν Id. 8.53; τῷ λόγῳ Plu. Them. 28.
- II inspire, τινί Id. Gen.Socr. 2.580d, 589d, Max.Tyr. 37.5.
- b abs., to be inspired, prophesy, D.H. 1.31:
- c acc. cogn., τοιαῦτα J. AJ 4.6.5.
- 2 ascribe to divine influence, τὰς πράξεις Plu. Gen.Socr. 2.579f, cf. Philostr. VS 1.10; treat with reverence, Arr. Epict. 4.1.108, Porph. Chr. 39.
ἐπι·θειάζω :
1 prendre les dieux à témoin, jurer au nom des dieux : τι, Thc. 2, 75, qqe ch. ; avec μή et l’inf. Thc. 8, 53, de ne pas, etc. ||
2 être inspiré des dieux, prophétiser, DH. 1, 31 ; Jos. A.J. 4, 6, 5 ||
3 donner un air ou un caractère divin : λόγῳ, Plut. Them. 28, à un discours ; πράξεις, Plut. M. 579f, à des actions ; d’où inspirer, dat. Plut. M. 580d, 589d.
ἐπιθειάζω, 1) die Götter anrufen, beschwören ; Thuc. 2.75, wo es dem voranstehenden ἐς ἐπιμαρτυρίαν θεῶν κατέστη entspricht ; ἐπιθειαζόντων μὴ κατάγειν, bei den Göttern schwörend, daß sie ihn nicht zurückrufen würden, 8.53 ; vgl. Plut. Cam. 18 ; a.Sp.
2) göttliches Ansehen geben ; ταῦτʼ εἰπὼν Θεμιστοκλῆς ἐπεθείασε τῷ λόγῳ διελθὼν τὴν ὄψιν Plut. Them. 28 ; τὸ δαιμόνιον ἐπιθειάζον ταῖς αὐτοῦ προαιρέσεσι Plut. gen.Socr. 10 ; οἱ δὲ ὡς θεοφιλεῖς εἶναι δοκοῖεν, ἐπιθειάζουσι τὰς πράξεις, ὀνείρατα καὶ φάσματα προϊστάμενοι ib. 9, mit göttlichem Glanze umgeben ; οἱ δὲ πολλοὶ καταδαρθοῦσιν οἴονται τὸ δαιμόνιον ἀνθρώποις ἐπιθειάζειν, eingeben, ib. 20 ; – τόπος ἐπιτεθειασμένος, ein geweihter Ort, Poll. 1.15, wie ἀνήρ, 1.20. – Auch = in göttlicher Begeisterung ausrufen, prophezeien, ὡς ἡ Θέμις αὐτοῖς ἐπιθειάζουσα ἔφραζεν Dion.Hal. 1.31, a.Sp.; – ἐπιτεθειασμένως, Poll. 1.16.
2) göttliches Ansehen geben ; ταῦτʼ εἰπὼν Θεμιστοκλῆς ἐπεθείασε τῷ λόγῳ διελθὼν τὴν ὄψιν Plut. Them. 28 ; τὸ δαιμόνιον ἐπιθειάζον ταῖς αὐτοῦ προαιρέσεσι Plut. gen.Socr. 10 ; οἱ δὲ ὡς θεοφιλεῖς εἶναι δοκοῖεν, ἐπιθειάζουσι τὰς πράξεις, ὀνείρατα καὶ φάσματα προϊστάμενοι ib. 9, mit göttlichem Glanze umgeben ; οἱ δὲ πολλοὶ καταδαρθοῦσιν οἴονται τὸ δαιμόνιον ἀνθρώποις ἐπιθειάζειν, eingeben, ib. 20 ; – τόπος ἐπιτεθειασμένος, ein geweihter Ort, Poll. 1.15, wie ἀνήρ, 1.20. – Auch = in göttlicher Begeisterung ausrufen, prophezeien, ὡς ἡ Θέμις αὐτοῖς ἐπιθειάζουσα ἔφραζεν Dion.Hal. 1.31, a.Sp.; – ἐπιτεθειασμένως, Poll. 1.16.
ἐπιθειάζω
fut. σω
- Ito call upon in the name of the gods, to adjure, conjure, Lat. obtestari per deos, Thuc.
- IIto lend inspiration, τινί Plut.