ἐπικέλομαι
ἐπικέλομαι, to call upon
Could not find ἐπικεκλομένα in Logeion dictionaries.
ἐπικεκλομένα aorist middle participle feminine nominative dual, aorist middle participle feminine vocative dual, aorist middle participle feminine accusative dual, aorist middle participle feminine nominative singular, aorist middle participle feminine vocative singular of ἐπικέλομαι
ἐπικέλομαι,
- call upon, στυγερὰς δʼ ἐπεκέκλετʼ Ἐρινῦς (redupl. aor. 2) Il. 9.454; ἐπικεκλομένα Δῖον πόρτιν A. Supp. 40 (lyr.): c. dat., παιδί A.R. 3.85.
ἐπι·κέλομαι :
1 appeler à soi, invoquer, acc. Il. 9, 454 ; Eschl. Suppl. 41 ||
2 encourager, dat. A. Rh. 3, 85 ||
➳ Ao. 2 avec redoubl. poét. 3 sg. ἐπεκέκλετο, Il. 9, 454 ; part. ἐπικεκλόμεναι, Eschl. l. c.
ἐπικέλομαι, (κέλομαι), nur aor.2 ἐπικέκλετο, noch dazu herbeirufen ; Ἐρινῦς Il. 9.434 ; Aesch. Suppl. 40 u. sp.D., wie Leon.Alex. 12 (VI.221); τινί, Einem zurufen, Ap.Rh. 3.85 ; Qu.Sm. 12.437.
†ἐπικέλομαι
[ἐπι- 5.]
3 sing. aor. ἐπεκέκλετο.
To call upon, summon, invoke: Ἐρινῦς (i.e. to further his prayers) Il. 9.454.
ἐπικέλομαι , aor. ἐπεκέκλετο: invoke; Ἐρῑνῦς, Il. 9.454†.
ἐπικέλομαι
Epic 3rd sg. aor2 ἐπικέκλετο
- Dep. to call upon, τινα Il.