ἐπιχωρέω
ἐπιχωρέω, to give way, yield
Could not find ἐπιχωρήσαντα in Logeion dictionaries.
ἐπιχωρήσαντα aorist active participle neuter nominative plural, aorist active participle neuter vocative plural, aorist active participle neuter accusative plural, aorist active participle masculine accusative singular of ἐπιχωρέω
ἐπιχωρ-έω,
- yield, give way, τοῖς ἀπιστοῦσι S. Ant. 219, cf. Plb. 4.17.8; ἐ. τινὶ πρός τι, of things, permit one to do.., Plu. Dem. 2; ἐ. τῷ ἐπιγράμματι to be in accordance with.., Arist. Mir. 844a1; ἐπί τινος ἐπιχωρεῖ πᾶς καιρός any time will suit, Ruf. ap. Orib. 8.24.59.
- 2 ἐ. τινί τι surrender, concede, τινὶ ἀρούρας PStrassb. 114.1, cf. Arr. An. 1.27.5, Plu. Def.orac. 2.422a: c. inf., ἐπικεχώρηταί τινι ποιεῖν τι IG 2(2).1012.24: abs., give oneʼs consent, SIG 546B 3 (iii B.C.), BCH 6.26 (Delos, ii B.C.).
- 3 forgive, [ἁμαρτήματα] Plu. Alex. 45, cf. Frat. 482a.
- II come towards, join one as an ally, Th. 4.107; πρός τινα X. HG 2.4.34.
- 2 to go against, attack, Id. An. 1.2.17.
- 3 follow after, προεμβάλλει τοὺς πόδας, καὶ αὐτὸς ἐπιχωρεῖ Paus. 9.39.11.
- 4 take possession of an in heritance, Leg.Gort. 11.6.
ἐπι·χωρέω-ῶ :
1 s’avancer vers : πρός τινα, Xén. Hell. 2, 4, 34, vers qqn ; abs. Thc. 4, 107 ; avec idée d’hostilité, c. à d. marcher sur, s’avancer contre, Xén. An. 1, 2, 17 ||
2 s’avancer ensuite, Paus. 9, 39, 11 ||
3 fig. se retirer devant, céder la place à : τινι, Soph. Ant. 219, à qqn ; p. suite, concéder : τινι, Arstt. Mir. 133, 4, à qqn ; τινί τι, Arr. An. 1, 27, 5 ; Plut. M. 422a, qqe ch. à qqn : τινί τι πρός τι, Plut. Dem. 2, accorder qqe ch. à qqn en vue de qqe ch. ; avec un seul acc. ἁμαρτήματα, Plut. Alex. 45, pardonner des fautes.
1. komen naar, te hulp komen;
2. tegemoetkomen, toegeven (aan),
ἐπιχωρέω, 1) hinzu-, hinangehen, kommen, πρός τινα, Xen. Hell. 2.4.34 ; feindlich angreifen, An. 1.2.17 ; beitreten, Thuc. 4.107.
2) Einem nachgeben, nachsehen, gestatten, τινί τι, Soph. Ant. 219 ; absolut, Pol. 4.17.8 ; ἔνια τῶν πρὸς ἡδονὴν αὐτῷ Plut. Alex. 45, öfter, wie Arr. An. 1.27.5 ; τινί τι πρός τι, Dem. 2. Vgl. συγχωρέω.
2) Einem nachgeben, nachsehen, gestatten, τινί τι, Soph. Ant. 219 ; absolut, Pol. 4.17.8 ; ἔνια τῶν πρὸς ἡδονὴν αὐτῷ Plut. Alex. 45, öfter, wie Arr. An. 1.27.5 ; τινί τι πρός τι, Dem. 2. Vgl. συγχωρέω.
ἐπιχωρέω
fut. ήσω
- Ito give way, yield, τινί to one, Soph.
- 2to forgive, Plut.
- IIto come towards, join as an ally, Lat. accedere alicui, Thuc., Xen.
- IIIto go against the enemy, Xen.