Logeion | ἐρεβεννός

ἐρεβεννός, ή, όν, Ep. Adj., (Ἔρεβος)

dark, gloomy, νύξ Il. 8.488, Hes. Op. 17, etc.; ἀήρ Il. 5.864; νέφεα 22.309. (Never in Od.; cf. ἐρεμνός.)

ἐρεβεννός, ή, όν, sombre, ténébreux, Il. 5, 864 ; 8, 488 ; 22, 309 ; etc. ; Hés. O. 17, Th. 213.

Étym. ἔρεβος.

ἐρεβεννός -ή -όν [ἔρεβος] duister, donker.

ἐρεβεννός, (ἔρεβος), dunkel, finster, νύξ Il. 8.488 ; Hes. O. 17, Th. 213 ; ἀήρ Il. 5.864 ; νέφεα 22.309 ; einzeln bei sp.D.

ἐρεβεννός

-ή, -όν

[Ἔρεβος. Cf. ἐρεμνός.]

Dark, murky: νύξ Il. 5.659 = Il. 13.580, Il. 8.488, Il. 9.474, Il. 22.466. Cf. Il. 5.864, Il. 13.425, Il. 22.309.

oscuro

de Hécate ἐρεβεννή, ἄρκυια, νέκυι', Ἑκάτη
oscura, tú que tiendes la red, diosa de los muertos, Hécate SM 54 13

ἐρεβεννός (Ἔρεβος): black (ater), gloomy; νύξ, ἀηρ, νέφεα, Il. 5.659, 864, Il. 22.309. (Il.)

ἐρεβεννός, ή, όν Ἔρεβος

Menu