ἔρδω

ἔρδω, impf. ἔρδον Il. 11.707, Ion. ἔρδεσκον 9.540, Hdt. 7.33: fut. ἔρξω Od. 11.80, Hes. Op. 327, A. Pers. 1059 (lyr.), S. Ph. 1406 (troch.): aor. ἔρξα Od. 8.490, Hdt. 5.65; and so in A. Th. 923 (but ἦρξεν Ag. 1529 codd.): pf. ἔοργα Il. 5.175, etc.; 3pl. ἔοργαν Batr. 179: plpf. ἐώργειν, 3sg. ἐώργει Od. 4.693, 14.289, ἐόργεε Hdt. 1.127: pf. part. Pass. ἐργμένος B. 12.207: aor. 1 part. Pass. ἐρχθείς ib. 65. (Aspirated acc. to Sch. Ar. Ach. 329, and so freq. in codd. of Hom., cf. Thgn. 690, Epic. ap. Pl. Euthphr. 12a: fr. ϝέργ-yω (through ϝέρζδω), cf. ἔργον: impf. ἔερδον Sol. ap. Arist. Ath. 12.3: aor. 1 ἔϝερξα Inscr.Cypr. 146 H.; written βέρδηι in Schwyzer 183 (Crete, iii/ii B. C.), cf. ϝηρόντων (imper.) GDI 5013ii10, ϝήροντι ib. 4987a2):—

• Αpoet. and Ion. Verb, do, ὅσσʼ ἔρξαν τʼ ἔπαθόν τε Od. 8.490; ἔρξον ὅπως ἐθέλεις Il. 4.37; ἔρξον ὅπῃ.. νόος ἔπλετο 22.185; εἰ δέ κεν ὣς ἔρξῃς 2.364; εὖ ἔρξαντα 5.650, cf. Inscr.Cypr. l.c.; οὔτε εὖ ἔρδων οὔτε κακῶς Thgn. 368; αἴ τις τούτων τι ϝέρκσαι Leg.Gort. 10.30; opp. πάσχω, ἔρξαι τε καὶ παθεῖν Pi. P. 8.6; παθεῖν ἔρξαντες prob. in A. Ag. 1658 (troch.): freq. c. acc., ἔ. ἔργα βίαια, μέγα ἔργον, Od. 2.236, 19.92; ἔ. φίλα, ἐσθλά, πολλά, etc., 15.360, Il. 2.272, 9.320, etc.: sts. c. dat. pers., ὃς δὴ πολλὰ κάκʼ ἀνθρώποισιν ἐώργει Od. 14.289; μὴ Νυκτὶ..ἀποθύμια ἔρδοι Il. 14.261, cf. Mosch. 4.93 codd.: more freq. c. dupl. acc, ὅ με πρότερος κάκʼ ἔοργε Il. 3.351; κακὰ πολλὰ ἔοργε Τρῶας 5.175, cf. 9.540, A. Pers. 236 (troch.), etc.; ἀνήκεστον πάθος ἔ. τινά Hdt. 1.137; also εὖ ἔ. τινά Thgn. 105, 955, Semon. 7.80, etc.; κακῶς Hdt. 6.88, E. Med. 1302: without an Adv., ἔ. τινά to do one harm, S. Ph. 683 (lyr.): less freq. with Subst. alone as object, ἔ. πήματα A. Pers. 786; προσωφέλησιν S. Ph. 1406 (troch.); ἔρδοι τις ἣν ἕκαστος εἰδείη τέχνην let him practise.., Ar. V. 1431; also φάρμακα ταῦτʼ ἔρδοισα χερείονα μήτε τι Κίρκας Theoc. 2.15:—Pass., τὸ καλῶς ἐργμένον B. 12.207; εὖ ἐρχθέντος ib. 65.
• • • 2 offer a sacrifice (cf. ῥέζω), not in pf. and plpf.; ἔρδομεν ἀθανάτοισι τεληέσσας ἑκατόμβας Il. 2.306; ἔ. ἱερὰ καλά Hes. Th. 417; σφάγια θεοῖσιν ἔρδειν A. Th. 231; Διὶ θυσίας Hdt. 1.131:—Pass., θυσίη ἐρδομένη ὧδε Id. 4.60; θανόντεσσιν ἐρδόμενον μέρος Pi. O. 8.78: abs., offer sacrifice, ἔρδειν..ἱεροῖς ἐπὶ βωμοῖς Hes. Op. 136, cf. Porph. Abst. 2.59.—Found in late Ion. Prose, Aret. CA 2.3. (ῥέζω is another form of this verb.)

ἔρδω, nur praes. u. impf., att. ἕρδω, dazu von *ἔργω fut. ἔρξω, perf. ἔοργα, ἔοργαν, Batr. 179, plusqpf. ἐώργειν, auch ἐόργεε, Her. 1.127,
1) machen, tun, vollbringen, ἔρδε, tue es, Il. 4.29 ; ὅσσʼ ἔρξαν τʼ ἔπαθόν τε Od. 8.490 ; so, tun im Ggstz des Leidens, Pind. P. 8.6 ; πρὶν παθεῖν ἔρξαντα Aesch. Ag. 1643 ; ἔρξον ὅπως ἐθέλεις Od. 13.145 ; φίλος εἴη καὶ φίλα ἔρδοι 15.359 ; Hes., Pind. u. Tragg.; ἐπεὶ δοκεῖς τόδʼ ἔρδειν καὶ λέγειν Aesch. Ag. 1633 ; θανάτῳ τίσας ἅπερ ἦρξεν 1511 ; ταχθεὶς τόδʼ ἔρδειν Soph. Phil. 6 ; ἔρδουσιν ἢ μέλλουσι O.C. 1074 ; τόλμαν ἃν ἔρεξα Eur. Andr. 837 ; ἔρδοι τις ἣν ἕκαστος εἰδείη τέχνην Ar. Vesp. 1431 ; τινί τι, Einem Etwas antun, Il. 14.261 ; ὃς δὴ πολλὰ κακὰ ἀνθρώποισιν ἐώργει Od. 14.289 ; 15.360 ; gew. τινά τι, ὅ με πρότερος κάκʼ ἔοργεν Il. 3.351 ; σῦς κακὰ πόλλʼ ἔρδεσκεν ἀλωήν 9.450 ; ὅς τε ξεῖνον κακὸν ἔρξει Hes. O. 325 ; στρατὸς τοιοῦτος ἔρξας πολλὰ δὴ μήδους κακά Aesch. Pers. 232 ; εὖ ἔρξαι τινά Theocr. 16.25 ; κακῶς τινα, Her. 6.88.
2) opfern, ἱεροῖς ἐπὶ βωμοῖς Hes. O. 135 ; Διῒ θυσίας ἔρδειν Her. 1.131, wie ἔρδομεν ἀθανάτοισι τεληέσσας ἑκατόμβας Il. 2.306 u. öfter. Vgl. ῥέζω.

ἔρδω

ἕρδω

(ϝέρδω)

[ϝεργ-, ϝέργω. Cf. (ϝ)έργον, (ϝ)ρέζω.]

2 sing. pa. iterative ἔρδεσκες Od. 13.350.

3 sing. -ε Il. 9.540. From *ἔργω (*ϝέργω) (the fut. and aor. forms written also ἑ-) Fut. ἔρξω Od. 5.360, Od. 11.80.

Infin. ἐρξέμεν Od. 7.294.

3 sing. aor. ἔρξε Od. 10.435, Od. 23.312.

3 pl. -αν Od. 8.490.

2 sing. subj. ἔρξῃς Il. 2.364: Od. 1.293.

Opt. ἔρξαιμι Od. 13.147.

Acc. sing. masc. pple. ἔρξαντα Il. 5.650: Od. 23.277.

Fem. ἔρξασα Od. 16.177, Od. 18.197.

Imp. ἔρξον Il. 4.37, Il. 22.185: Od. 13.145, Od. 16.67, Od. 24.481.

Infin. ἔρξαι Od. 5.342.

2 sing. pf. ἔοργας (ϝέϝοργας) Il. 3.57, Il. 21.399, Il. 22.347.

3 sing. -ε Il. 2.272, Il. 3.351, Il. 5.175, Il. 8.356, Il. 16.424.

Pple. ἐοργώς Il. 9.320: Od. 22.318.

3 sing. plupf. ἐώργει (ϝεϝόργει) Od. 4.693, Od. 14.289.

• • 1

    To do, act: ἕρξον ὅπως ἐθέλεις Il. 4.37. Cf. Il. 2.364, Il. 4.29 = Il. 16.443 = Il. 22.181, Il. 22.185: ὧδʼ ἔρξω Od. 5.360. Cf. Od. 5.342, Od. 6.258, Od. 7.294, Od. 10.435, Od. 13.145, 147, Od. 16.67, 177, Od. 18.197, Od. 24.481.

    With acc. of person affected by the action: εὖ μιν ἕρξαντα Il. 5.650.

  • 2

    To do, perform, accomplish: μυπίʼ ἐσθλά Il. 2.272. Cf. Il. 3.57, Il. 8.356, Il. 9.320, Il. 10.503, Il. 14.261, Il. 15.148, Il. 21.399, Il. 22.347: ἔργα βίαια Od. 2.236, οἷα μενοινᾷς ἔρδειν Od. 22.218. Cf. Od. 1.293, Od. 8.490, Od. 11.80, Od. 14.289, Od. 15.360, Od. 19.92, Od. 22.318, Od. 23.312.

    With double acc. of what is done and of the person or thing affected: ὅ με πρότερος κάκʼ ἔοργε Il. 3.351. Cf. Il. 5.175 = Il. 16.424, Il. 9.540: Od. 4.693.

  • 3

    To do or offer (sacrifice): ἑκατόμβας Il. 1.315, Il. 2.306. Cf. Il. 11.707: Od. 7.202, Od. 11.132 = Od. 23.279, Od. 13.350, Od. 23.277.

ἔρδω (ἔρδων, -οντα: aor. ἔρξαις; ἔρξαι: pass. ἐρδόμενον nom.

• 1ϝερδ- O. 10.91, fr. 155. 1.)
• • a perform, achieve εἰ δὲ θεὸν ἀνήρ τις ἔλπεταί <τι> λαθέμεν ἔρδων O. 1.64 καλὰ ἔρξαις ἀοιδᾶς ἄτερ O. 10.91 εἰ δʼ ἐὼν καλὸς ἔρδων τʼ ἐοικότα μορφᾷ N. 3.19 χρὴ δὲ πᾶν ἔρδοντʼ ἀμαυρῶσαι τὸν ἐχθρόν (πὰν Schr.) I. 4.48 μαρνάσθω τις ἔρδων ἀμφʼ ἀέθλοισιν γενεὰν Κλεονίκου ἐκμαθών i. e. in actual practice I. 5.54 τί ἔρδων φίλος σοί τε, καρτερόβρεντα Κρονίδα, εἴην; fr. 155. 1.
  • b do to others, bestow τὺ γὰρ τὸ μαλθακὸν ἔρξαι τε καὶ παθεῖν ὁμῶς ἐπίστασαι καιρῷ σὺν ἀτρεκεῖ P. 8.6 ἔστι δὲ καί τι θανόντεσσιν μέρος κὰν νόμον ἐρδόμενον (“de sacris faciendis met.” Boeckh: -ομένων coni. Mosch) O. 8.78
  • c = εὖ ἔρδω, succeed εἰ δὲ τύχῃ τις ἔρδων (cf. Bacch. 18. 43) N. 7.11
  • d frag. ]ανερδω[ P. Oxy. 2442. fr. 103.

ἔρδω (root ϝεργ.), ipf. iter. ἔρδεσκες, fut. ἔρξω, aor. ἔρξα, perf. ἔοργα, plup. ἐώργειν: do, esp. do sacrifice, sacrifice; ἑκατόμβᾱς, Il. 1.315, Od. 7.202; ἱρὰ θεοῖς, Il. 11.207; w. two accusatives, or w. dat., ὅ με πρότερος κάκʼ ἔοργεν, Il. 3.351; πολλὰ κάκ ἀνθρώποισιν ἐώργει, Od. 14.289, Il. 14.261; ἔρξον ὅπως ἐθέλεις, ‘do as thou wilt,’ Od. 13.145; defiantly, ἔρδʼ ἀτὰρ οὔ τοι πάντες ἐπαινέομεν, ‘go on and do!’ Il. 4.29.

ἔρδω v. *ἔργω

• • • 1to do, Hom., etc.; often c. dupl. acc., to do something to a person, κακὰ πολλὰ ἔοργεν Τρῶας Il.; also, εὖ or κακῶς ἔρδειν τινά Theogn., etc.; simply, ἔρδ. τινά to do one harm, Soph.; ἔρδ. πήματα to work mischief, Aesch.; ἔρδοι τις ἣν ἕκαστος εἰδείη τέχνην let each man practise the art he knows, Ar.
    • 2to make or offer a sacrifice (v. ῥέζω), Hom., Hdt.:— absol., like Lat. facere, operari, Hes.