σιναμωρέω
σιναμωρέω, to ravage
Could not find ἐσιναμώρει in Logeion dictionaries.
ἐσιναμώρει imperfect active indicative 3rd singular of σιναμωρέω
σῐνᾰμωρ-έω,
- ravage or destroy wantonly, τῆς Ἑλλάδος μηδεμίαν πόλιν σιναμωρέειν Hdt. 1.152, cf. 8.35: intr., Phld. Herc. 1457.12; σ. ἔς τι Paus 2.32.3:—Pass., to be treated wantonly, γυνὴ σιναμωρουμένη χαίρει Ar. Nu. 1070.
σιναμωρέω-ῶ [ῐᾰ]
1 gâter, d’où piller, dévaster, acc. Hdt. 1, 152 ; 8, 35 ||
2 mâchonner par gourmandise : ἔς τι, Paus. 2, 32, 3, qqe ch. ; au pass. avec sens obscène, Ar. Nub. 1070.
Étym. σινάμωρος.
σιναμωρέω, beschädigen, verletzen, verheeren, verwüsten ; τῆς Ἑλλάδος μηδεμίην πόλιν σιναμωρέειν, Her. 1.152 ; ὅσα ἐπέσχον τῆς Φωκίδος, πάντα ἐσιναμώρεον, 8.35.
Bei den Attikern = benaschen, aus Näscherei heimlich entwenden, u. übertr. nach verstohlenem Liebesgenuß lüstern sein, γυνὴ σιναμωρουμένη χαίρει Ar. Nub. 1053, das Weib läßt sich gern benaschen.
Bei den Attikern = benaschen, aus Näscherei heimlich entwenden, u. übertr. nach verstohlenem Liebesgenuß lüstern sein, γυνὴ σιναμωρουμένη χαίρει Ar. Nub. 1053, das Weib läßt sich gern benaschen.
σιναμωρέω
σῐνᾰμωρέω,
fut. -ήσω
σινάμωρος
- to ravage or destroy wantonly, Hdt.:—Pass. to be treated wantonly, Ar.