ἐτυμολογικός
ἐτυμολογικός, belonging to ἐτυμολογία
ἐτῠμολογ-ικός, ή, όν,
- belonging to ἐτυμολογία, Eust. 1799.25; -κά, τά, title of work by Chrysipp. (Stoic. 2.9, al.); ἡ -κή the science of etymology, Varr. LL 7.109; τὸ -κόν an etymological dictionary, EM 212.13 (pl.), Sch. Il. 13.130 (pl.), etc. Adv. -κῶς Eust. 396.15.
ἐτυμολογικός, ή, όν [ῠ] qui concerne l’étymologie, Eust. Od. p. 1799, 25.
Étym. ἐτυμολόγος.
ἐτυμολογικός, ή, όν, zur Etymologie gehörig, darin geschickt, Schol.; τὰ ἐτυμολογικά, Bücher darüber, Schol. Il. 13.130. Auch adv.