ἔτυμος
ἔτυμος, true, real, actual
Could not find ἐτυμώτερον in Logeion dictionaries.
ἐτυμώτερον masculine accusative singular comparative, neuter accusative singular comparative, neuter nominative singular comparative, neuter vocative singular comparative of ἔτυμος
ἔτῠμος, ον, also η, ον S. Ph. 205 (lyr.) (only in neut. in Hom.):— poet. Adj.
- true, ψεύσομαι, ἦ ἔτυμον ἐρέω; Il. 10.534; φάμʼ ἔτυμον S. Ant. 1320 (lyr.), cf. Call. Fr. 1.39 P.; ψεύδεα πολλὰ λέγων ἐτύμοισιν ὁμοῖα Od. 19.203, cf. Hes. Th. 27, Thgn. 713; οἵ ῥʼ ἔτυμα κραίνουσι those [dreams] have true issues, Od. 19.567; γνώσει τάδʼ ὡς ἔ. A. Pr. 295 (anap.); ἔ. λόγος Stesich. 32, Pi. P. 1.68; ἔ. ἄγγελος, φήμη, φάτις, A. Th. 82 (lyr.), E. El. 818, Ar. Pax 114 (anap.); βάλλει μʼ ἐτύμα φθογγά S. Ph. 205 (lyr.); πάθεα A. Eu. 496; τέχνη Dor. ap. Pl. Phdr. 260e; ὡς ἔτυμʼ ἑστάκαντι how natural . ., Theoc. 15.82.
- 2 neut. ἔτυμον, as Adv., ἀλλʼ ἔτυμόν τοι ἦλθʼ Ὀδυσεύς Od. 23.26; οὔ σʼ ἔτυμόν γε φάμεν πεπνῦσθαι Il. 23.440; ὡς ἔτυμον AP 7.352: regul. Adv. -μως Xenoph. 8.4, Pi. O. 6.77, A. Th. 918 (lyr.), B. 12.228, etc.; ὡς ἐτύμως A. Eu. 534 (lyr.).
- II ἔτυμον, τό, as Subst., the true sense of a word according to its origin, its etymology, D.S. 1.11, Plu. Aet.Gr. 2.278c, Ath. 13.571d. Adv. -μως etymologically, Arist. Mu. 400a6, Str. 9.2.17, Ph. 1.30: Comp. -ώτερον EM 526.2: Sup. -ώτατα Nicom. Ar. 2.27.—Never in Att. Prose; in later writers only in signf. II, exc. in Pl. Ax. 366b.
ἔτυμος, ος ou η, ον [ῠ]
1 vrai, réel, véritable (parole, nouvelle, bruit, etc.) Eschl. Sept. 82 ; Eur. El. 818, etc. ; ψεύδεα λέγειν ἐτύμοισιν ὁμοῖα, Od. 19, 203, dire des mensonges semblables à des vérités ; ψεύσομαι ἢ ἔτυμον ἐρεῶ; Il. 10, 534, mentirai-je ou dirai-je la vérité ? cf. Soph. Ant. 1320 ; adv. ἔτυμον, Il. 23, 440 ; Od. 23, 26 ; ἔτυμα, Anth. 7, 663, réellement, véritablement ||
2 subst. τὸ ἔτυμον, DS. 1, 11 ; Ath. 571d ; Plut. M. 278d, vrai sens, sens étymologique d’un mot ||
➳ Fém. dor. -α, Soph. Ph. 205.
Étym. ἐτεός.
ἔτυμος, ον, auch ἐτύμη, Soph. Phil. 205 (ἐτός, ἐτεός), wahr, echt, wirklich ; Hom. nur das neutr., ψεύσομαι ἢ ἔτυμον ἐρέω Il. 10.534, Od. 4.140 ; ἔτυμα, die Wahrheit, 19.203, 567, wie Hes. Th. 27 u. Theogn. 713 ; sonst ἔτυμον adverbial, wie ἐτεόν gebraucht, Il. 23.440, Od. 23.26 ; λόγος, wahr, Pind. P. 1.68 ; ἄγγελος Aesch. Spt. 82 ; γνώσεαι τάδʼ ὡς ἔτυμα Prom. 293, vgl. Eum. 473 ; φθογγά Soph. Phil. 205 ; φάτις Eur. I.A. 795, wie βάξις, φήμη, Hel. 357, El. 818, Ar. Pax 114 ; τοῦ λέγειν ἔτυμος τέχνη οὐκ ἔστιν Plat. Phaedr. 260e ; ἔτυμα μαρτυρεῖν Ax. 366b ; – • ἔτυμον u. ἔτυμα, adv ., wirklich, leibhaft, Theocr. 15.81 ; id. ep. 17 (VII.663); – ἐτύμως, Aesch. Spt. 901 ; Pind. Ol. 6.77 u. Folgde ; – τὸ ἔτυμον, die wahre Bedeutung eines Wortes nach seiner Abstammung von der Wurzel, DS. 1.11 ; Ath. XII.571d ; so auch ἐτύμως, Arist. mundo 6.
ἔτυμος
[cf. ἐτεός, ἐτήτυμος.]
- 1
True.
Absol.: ψεύδεα ἐτύμοισιν ὁμοῖα (truths) Od. 19.203, οἱ
(sc. ὄνειροι) ἔτυμα κραίνουσιν (come true) 567. - 2
In neut. ἔτυμον
as adv., rightly, correctly: οὔ δʼ ἐ. φάμεν πεπνῦσθαι (i. e. we were wrong in thinking . . . ) Il. 23.440, ἐ. ἐρέω; Il. 10.534: = Od. 4.140.Truly, really, in fact: ἐ. ἦλθεν Od. 23.26.
- 1
ἔτῠμος
- 1true ὁ μὰν πλοῦτος ἀστὴρ ἀρίζηλος, ἐτυμώτατον ἀνδρὶ φέγγος O. 2.55 Ζεῦ τέλειʼ, αἰεὶ δὲ τοιαύταν Ἀμένα παρʼ ὕδωρ αἶσαν ἀστοῖς καὶ βασιλεῦσιν διακρίνειν ἔτυμον λόγον ἀνθρώπων P. 1.68 adv., -ως, in truth, εἰ δʼ ἐτύμως ἐδώρησαν θεῶν κάρυκα λιταῖς θυσίαις O. 6.77
ἔτυμος , pl. ἔτυμα, and ἔτυμον= ἐτήτυμος, ἐτήτυμον, Od. 19.203, 567, Od. 23.26.
ἔτυμος
ἔτῠμος, ον
like ἐτέος, ἐτήτυμος,
- 1true, real, actual, ψεύσομαι ἢ ἔτυμον ἐρέω; shall I lie or speak truth? Hom.; οἵ ῥʼ ἔτυμα κραίνουσι those [dreams] have true issues, Od.; ἔτ. ἄγγελος, φήμη Aesch., Eur.
- 2neut. ἔτυμον as adv., like ἐτεόν, truly, really, Hom.; also pl., ἔτυμα Anth.; the regular adv. -μως, Aesch., etc.