ἐφέπω
ἐφέπω, to go after, follow, pursue
Could not find ἐφέπουσιν in Logeion dictionaries.
ἐφέπουσιν present active indicative 3rd plural, present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural of ἐφέπω
- ply, wield, ἔγχος Pi. P. 6.33.
- 2 c. dat. pers., apply, direct towards or against, Πατρόκλῳ ἔφεπε κρατερώνυχας ἵππους Il. 16.732, cf. 724.
- 3 ply, belabour, lay on to, [ἵππους] μάστιγι 24.326; of warriors, belabour, harass the enemy, 11.177, 22.188; σφεδανὸν ἔφεπʼ ἔγχεϊ 21.542: c. acc. loci, ὣς ἔφεπε κλονέων πεδίον 11.496; of hunters, beat, drive, κορυφὰς ὀρέων Od. 9.121 (but ἄγρην ἐφέπεσκον, . . ἰχθῦς ὄρνιθάς τε plied (ἐνήργουν Sch.) the chase, (hunting) fish and birds, 12.330): abs. metaph., punish, παραιβασίας Hes. Th. 220.
- II ply or practise a pursuit, ἄλλοι δʼ ἐπὶ ἔργον ἕποιεν Od. 14.195; πόλεμον ἐ. Simon. 142.2 (codd. AP); τερπωλὰς καὶ θαλίας Archil. 13; συμποσίας Pi. P. 4.294; ὅσια καὶ νόμιμα Ar. Th. 675; πολλὰ ἐπέπουσι (v.l. ἐφ-) Hdt. 7.8.αʹ; τὰν Φιλοκτήταο δίκαν ἐ. practising his way, Pi. P. 1.50.
- 2 govern, administer, Θήβας A. Pers. 38 (anap.), cf. 552; πόλιας θνητῶν v.l. in Simon. 142.2; Ζεὺς ὥρην ἐφέπων Man. 3.32; face (ply, cope with) a task, οὐδέ κʼ Ἀθήνη τοσσῆσδʼ ὑσμίνης ἐφέποι στόμα Il. 20.359; τοσσούσδʼ ἀνθρώπους ἐφέπειν καὶ πᾶσι μάχεσθαι ib. 357; μαιμώων ἔφεπʼ ἔγχεϊ faced (plied) them with his spear, 15.742.
- 3 c. acc. loci, haunt, frequent, of gods, nymphs, etc., γαῖαν καὶ βένθεα λίμνης Hes. Th. 366, cf. Pi. P. 1.30, Pae.Delph. 7; of birds, A.R. 2.384; γῆν καὶ θάλασσαν Luc. Trag. 267; visit, σῴζων ἐφέποις ἡμᾶς Aristonous 1.47.
- 4 molest, follow a woman, Herod. 2.47; cf. ἐφέπειν (-έπτειν cod.)· ἐπακολουθεῖν, Hsch.
- III come upon, encounter, face, πότμον ἐπίσπῃς, etc. Il. 6.412, etc.; θάνατον καὶ πότμον ἐ. Od. 24.31; θανεῖν καὶ πότμον ἐ. Il. 7.52, Od. 4.562, etc.; κακὸν οἶτον ἐ. 3.134; ὀλέθριον ἦμαρ ἐ. Il. 19.294; ἐ. αἴσιμον ἦμαρ 21.100; reversely, αἰὼν ἔφεπε μόρσιμος Pi. O. 2.10.—The Act. is rare in Att. (v. supr.).
- B Med., ἐφέπομαι (in later Poets ἐφέσπομαι Maiist. 46, Naumach. ap. Stob. 4.23.7, Nonn. D. 16.401, ἐπιέσπομαι Opp. C. 3.272): impf. ἐφειπόμην: fut. ἐφέψομαι S. Ant. 636, ἐπιέψομαι A.R. 2.18: aor. 2 ἐφεσπόμην (but 3 pl. ἐπέσποντ (ο) Pi. P. 4.133), imper. ἐπίσπου, inf. ἐπισπέσθαι: also aor. 1 imper. ἐφεψάσθω (v.l. ἐφαψ-) Theoc. 9.2:—follow, pursue, once in Hom. in hostile sense, ληϊστῆρσιν ἐπισπόμενος Ταφίοισιν Od. 16.426, cf. Hdt. 1.103, 3.54, Th. 4.96, etc.
- II follow, attend, λαῶν ἔθνος ἐπισπόμενον ἑοῖ αὐτῷ Il. 13.495; ἐπισπέσθαι ποσίν attend on foot, i. e. keep up with, 14.521, cf. Hdt. 3.14, 31, al.; εἰ μή οἱ τύχη ἐπίσποιτο if fortune attend him not, Id. 1.32, etc.; ᾧ χάρις ἐφέσπετο Ar. V. 1278: abs., opp. ἡγεῖσθαι, Th. 3.45.
- 2 obey, attend to, ἐπισπόμενοι θεοῦ ὀμφῇ Od. 3.215; ἐπισπόμενοι μένεϊ σφῷ giving the reins to their passion, 14.262; τῇ γνώμῃ τινὸς ἐ. Hdt. 7.10.γʹ; βουλῇ . . ἐπισπέσθαι πατρός A. Eu. 620; [γνώμαις], βουλεύμασι, τῷ δικαίῳ, S. Ant. 636, El. 967, 1037: abs., ὁ ἐπισπόμενος, opp. ὁ πείσας, Th. 3.43; also, agree, approve, εἰ δὲ . . ἐπὶ δʼ ἕσπωνται θεοὶ ἄλλοι Od. 12.349, cf. Pi. P. 4.133.
- 3 follow an argument, μόγις πως ἐ. Pl. Lg. 644d, cf. Tht. 192e, etc.
1. zich bezighouden met, aansturen:
2. zich richten op, aanvallen, achtervolgen:
3. bezoeken, zich ophouden in, met acc. v. plaats:
Med. nachgehen, folgen, τινί, Il. 13.495, Od. 16.426 ; ποσίν τινι, mit den Füßen folgen können, Il. 14.521 ; ἐπέσποντο Pind. P. 4.133 ; in Prosa, Her. u. Folgde ; auch im feindlichen Sinne, verfolgen, u. übertr., εἰ μή οἱ τύχη ἐπίσποιτο, wenn ihn das Glück nicht begleite, Her. 1.32 ; 7.10.4 ; ᾧ χάρις ἐφέσπετο Ar. Vesp. 1278 ; μόγις μέν πως ἐφέπομαι, d.i. mit der Einsicht folgen, Plat. Legg. I.644d ; ἀδυνατήσασα ἐπισπέσθαι Phaedr. 248c ; – Folge geben, gehorsam sein, θεοῦ ὀμφῇ Od. 3.215, 16.96 ; ἐπισπόμενοι μένεϊ σφῷ, ihrer Leidenschaft folgend, sich durch sie verleiten lassend, 14.262, 17.431 ; βουλῇ πατρός Aesch. Eum. 590 ; γνῶμαι, αἷς ἔγωγʼ ἐφέψομαι Soph. Ant. 632 ; τῷ δικαίῳ El. 1026, vgl. 955 ; ὅ τε πείσας καὶ ὁ ἐπισπόμενος Thuc. 3.43. – Vgl. ἐφέσπομαι.
[ἐφ-, ἐπι- 5 11 + ἕπω1.]
3 pl. pa. iterative ἐφέπεσκον Od. 12.330.
2 sing. fut. ἐφέψεις Il. 21.588.
Infin. ἐφέψειν Od. 24.471.
Aor. ἐπέσπον Od. 11.197.
3 sing. -ε Od. 3.16, Od. 4.714.
3 pl. -ον Il. 19.294: Od. 3.134, Od. 11.372, 389, Od. 22.317, 416, Od. 24.22.
2 sing. subj. ἐπίσπῃς Il. 6.412, Il. 22.39.
3 sing. -ῃ Il. 2.359, Il. 15.495, Il. 20.337: Od. 4.196.
3 sing. opt. ἐπίσποι Od. 2.250.
Infin. ἐπισπεῖν Il. 7.52, Il. 21.100: Od. 4.562, Od. 5.308, Od. 12.342, Od. 14.274, Od. 24.31.
- 1
To direct or drive (horses): ἵππους ἐφέπων κέλευεν Il. 24.326.
- 2
To direct or dive (horses) against (a foe).
With dat.: πατρόκλῳ ἔφεπε ἵππους Il. 16.724. Cf. Il. 16.732.
- 3
To deal with, take in hand (foes): τοσσούσδʼ ἀνθρώπους Il. 20.357. Cf. Il. 20.359.
Absol., to drive off, keep back, the foe Il. 15.742.
- 4
To drive before one in flight: Τρῶας Il. 11.177, πεδίον 496 (app. meaning the men and horses flying over it (cf. πεδίον μετεκίαθον
714 cited under μετεκίαθον)). Cf. Il. 20.494, Il. 22.188.Absol.: σφεδανὸν ἔφεπεν Il. 21.542.
- 5
To go in quest of or pursue (game): ἄγρην Od. 12.330.
To drive (a place, i.e. the game found there): κορυφὰς ὀρέων Od. 9.121.
- 6
With notion of reaching a point, to meet or encounter (one’s fate or the like): ἐπεὶ ἂν σύ γε πότμον ἐπίσπῃς Il. 6.412, ἐπισπεῖν αἴσιμον ἦμαρ Il. 21.100. Cf. Il. 2.359, Il. 7.52, Il. 15.495, Il. 19.294, Il. 20.337, Il. 21.588, Il. 22.39: Od. 2.250, Od. 3.16, 134, Od. 4.196, 562, 714, Od. 5.308, Od. 11.197, 372, 389 = Od. 24.22, Od. 12.342, Od. 14.274, Od. 22.317 = 416, Od. 24.31, 471.
- 1
[ἐφ-, ἐπι- 8 + ἕπω2.]
Only in mid. Aor. pple. ἐπισπόμενος, -ου Il. 13.495: Od. 3.215, Od. 14.262, Od. 16.96, 426, Od. 17.431, Od. 24.183, 338.
Infin. ἐπισπέσθαι Il. 14.521.
- 1
To follow in company with, go with, accompany, a person Od. 24.338.
With dat.: ἑοῖ αὐτῷ Il. 13.495. Cf. Od. 16.426.
- 2
to follow up, hang upon, a flying foe: οὔ οἵ τις ὁμοῖος ἐπισπέσθαι ἦεν ἀνδρῶν τρεσσάντων (genit. absol.) Il. 14.521.
- 3
With dat., to follow the guidance of, be influenced by (something immaterial): θεοῦ ὀμφῇ Od. 3.215 = Od. 16.96.
To give oneself up to, yield to (passion): μένεϊ σφῷ Od. 14.262 = Od. 17.431, Od. 24.183.
- 1
- a act.
- α embrace met., αἰὼν δʼ ἔφεπε μόρσιμος O. 2.10 νῦν γε μὰν τὰν Φιλοκτήταο δίκαν ἐφέπων ἐστρατεύθη P. 1.50
- β busy oneself with, devote onself to Ζεῦ ὃς τοῦτʼ ἐφέπεις ὄρος P. 1.30 ὁ δʼ ἔφεπεν κραταιὸν ἔγχος wielded P. 6.33 συμποσίας ἐφέπων θυμὸν ἐκδόσθαι πρὸς ἥβαν πολλάκις P. 4.294
- b follow, give support οἱ δʼ ἐπέσποντʼ P. 4.133
- c frag. ]εφεπετʼ[ P. Oxy. 2442, fr. 41A. 2. ]ντι κέλευθον ἐπισπησει[ P. Oxy. 2672, fr. 1. 9 ad ?fr. 346.
- Ito go after, follow, pursue, c. acc., Il.
- IIto drive on, urge on, ἵππους ἐφέπων μάστιγι Il.; and c. dat. pers., Πατρόκλῳ ἔφεπε ἵππους drove them against him, Il.
- IIIto follow a pursuit, busy oneself about it, c. acc., Hom.; ἐφ. Θήβας to administer, govern it, Aesch.
- 2c. acc. loci, to search, explore, traverse, Lat. obire, Hom., Hes.
- IVto come suddenly upon, encounter, incur, πότμον ἐπισπεῖν Hom.; ὀλέθριον ἦμαρ ἐπ. Il.
- BMid. to follow, pursue, c. dat., Od., Hdt., etc.
- IIto follow, accompany, attend, Il., Hdt.; ἐπισπέσθαι ποσίν to follow on foot, i. e. keep up with, Hdt.; εἴ οἱ τύχη ἐπίσποιτο if fortune attend him, Hdt.:—absol., Thuc.
- 2to obey, attend to, θεοῦ ὀμφῇ Od.; ἐπισπόμενοι μένεϊ σφῷ giving the reins to their passion, Od.; βουλῇ ἐπισπέσθαι πατρός Aesch., etc.:—absol., ὁ ἐπισπόμενος, opp. to ὁ πείσας, Thuc.:—also to agree, approve, in tmesi, ἐπὶ δʼ ἕσπωνται θεοὶ ἄλλοι Od.
- 3to follow an argument, Plat.
-
…, ἦε καὶ αὐτοῦ θυμὸς ἐφωρμήθη ἴμεν ἐς Πύλον, ὄφρα πύθηται πατρὸς ἑοῦ ἢ νόστον ἢ ὅν τινα πότμον ἐπέσπεν. ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη κατὰ δῶμʼ Ὀδυσῆος. τὴν δʼ ἄχος ἀμφεχύθη θυμοφθόρον, οὐδʼ ἄρʼ ἔτʼ ἔτλη δίφρῳ…
Homer, Odyssey
-
…ἐπὶ ψυχὴ Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο ἀχνυμένη · περὶ δʼ ἄλλαι ἀγηγέραθʼ, ὅσσοι ἅμʼ αὐτῷ οἴκῳ ἐν Αἰγίσθοιο θάνον καὶ πότμον ἐπέσπον. ἔγνω δʼ αἶψʼ ἔμʼ ἐκεῖνος, ἐπεὶ πίεν αἷμα κελαινόν · κλαῖε δʼ ὅ γε λιγέως, θαλερὸν κατὰ…
Homer, Odyssey
-
…αὐτοῦ πὰρ νήεσσι μένειν καὶ νῆας ἔρυσθαι, ὀπτῆρας δὲ κατὰ σκοπιὰς ὤτρυνα νέεσθαι · οἱ δʼ ὕβρει εἴξαντες, ἐπισπόμενοι μένεϊ σφῷ, αἶψα μάλʼ Αἰγυπτίων ἀνδρῶν περικαλλέας ἀγροὺς πόρθεον, ἐκ δὲ γυναῖκας ἄγον καὶ νήπια τέκνα, αὐτούς…
Homer, Odyssey
-
…ἐϋκτιμένην κατʼ ἀλωὴν εἴπω, ἅ μοί ποτʼ ἔδωκας, ἐγὼ δʼ ᾔτεόν σε ἕκαστα παιδνὸς ἐών, κατὰ κῆπον ἐπισπόμενος · διὰ δʼ αὐτῶν ἱκνεύμεσθα, σὺ δʼ ὠνόμασας καὶ ἔειπες ἕκαστα. ὄγχνας μοι δῶκας τρισκαίδεκα καὶ δέκα μηλέας…
Homer, Odyssey
-
…λοιγὸν ἀλάλκοι. οἳ δʼ ἰθὺς πόλιος καὶ τείχεος ὑψηλοῖο δίψῃ καρχαλέοι κεκονιμένοι ἐκ πεδίοιο φεῦγον · ὃ δὲ σφεδανὸν ἔφεπʼ ἔγχεϊ, λύσσα δέ οἱ κῆρ αἰὲν ἔχε κρατερή, μενέαινε δὲ κῦδος ἀρέσθαι. ἔνθά κεν ὑψίπυλον Τροίην ἕλον…
Homer, Iliad
-
…ἡμεῖς πανταχῇ δρῶντες φίλοι ; πάτερ, σός εἰμι, καὶ σύ μοι γνώμας ἔχων χρηστὰς ἀπορθοῖς, αἷς ἔγωγʼ ἐφέψομαι. ἐμοὶ γὰρ οὐδεὶς ἀξιώσεται γάμος μείζων φέρεσθαι σοῦ καλῶς ἡγουμένου. οὕτω γάρ, ὦ παῖ, χρὴ διὰ…
Sophocles, Antigone
-
…αἴθʼ ὅσον ἥσσων εἰμί, τόσον σέο φέρτερος εἴην · τώ κε τάχα στυγερῶς πολέμου ἀπερωήσειας. ἀλλʼ ἄγε Πατρόκλῳ ἔφεπε κρατερώνυχας ἵππους, αἴ κέν πώς μιν ἕλῃς, δώῃ δέ τοι εὖχος Ἀπόλλων. ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις…
Homer, Iliad
-
…οὐδʼ ἠβαιόν · τοὔνεκα γὰρ καὶ πόντον ἐπέπλως, ὄφρα πύθηαι πατρός, ὅπου κύθε γαῖα καὶ ὅν τινα πότμον ἐπέσπεν. ἀλλʼ ἄγε νῦν ἰθὺς κίε Νέστορος ἱπποδάμοιο · εἴδομεν ἥν τινα μῆτιν ἐνὶ στήθεσσι κέκευθε. λίσσεσθαι δέ μιν…
Homer, Odyssey
-
…ἡγήσατο νηπιέῃσι · φῆ δʼ ὅ γε τίσεσθαι παιδὸς φόνον, οὐδʼ ἄρʼ ἔμελλεν ἂψ ἀπονοστήσειν, ἀλλʼ αὐτοῦ πότμον ἐφέψειν. αὐτὰρ Ἀθηναίη Ζῆνα Κρονίωνα προσηύδα · ὦ πάτερ ἡμέτερε, Κρονίδη, ὕπατε κρειόντων, εἰπέ μοι εἰρομένῃ ,…
Homer, Odyssey
-
…προσηύδα χεῖρας ὀρεγνύς · Ἕκτορ μή μοι μίμνε φίλον τέκος ἀνέρα τοῦτον οἶος ἄνευθʼ ἄλλων, ἵνα μὴ τάχα πότμον ἐπίσπῃς Πηλεΐωνι δαμείς, ἐπεὶ ἦ πολὺ φέρτερός ἐστι σχέτλιος · αἴθε θεοῖσι φίλος τοσσόνδε γένοιτο ὅσσον ἐμοί · τάχα κέν…
Homer, Iliad