ἐφεκτικός
ἐφεκτικός, able to check
ἐφεκ-τικός, ή, όν,
- able to check or stop, κοιλίας Diph.Siph. ap. Ath. 8.355e, Mnesith. ap. eund. 2.57d; ἱδρώτων Dsc. 1.30; ἀφροδισίων Gp. 12.27.3 (Comp.); σηπεδόνων Dsc. 5.109.
- II practising suspense of judgement, of the Sceptics, Stoic. 2.37, Gell. 11.5.6, Philostr. VS 1.8.4, D.L. Prooem. 16, Syrian. in Metaph. 73.16. Adv. -κῶς Arr. Epict. 1.14.7.
- III Geom., ἐ. τόπος immobile locus, opp. διεξοδικός (q.v.), Apollon.Perg. Fr. 22.
ἐφεκτικός, ή, όν :
1 qui retient, qui arrête, gén. Diph. siphn. (Ath. 355e); Diosc. 1, 29 ||
2 fig. et abs. qui suspend son jugement, en parl. des philosophes sceptiques, A. Gell. 11, 5 ; ἡ ἐφ. ἀγωγή, Sext. 4, 6 Bkk., ou ἡ ἐφ. φιλοσοφία, Sext. 58, 23 Bkk. la doctrine des sceptiques ; οἱ ἐφεκτικοί, Sext. 575, 23 Bkk. les philosophes sceptiques.
Étym. ἐφεκτός.
ἐφεκτικός, ή, όν, anhaltend, zurückhaltend, ἐφεκτικοὶ κοιλίας, d.i. verstopfend, Ath. II.57d, wie VIII.355e ; Medic.; οἱ ἐφεκτικοί heißen die Skeptiker, Sext.Emp. adv.eth. 152 ; ἡ σκεπτικὴ ἀγωγὴ καλεῖται καὶ ἐφεκτικὴ ἀπὸ τοῦ μετὰ τὴν ζήτησιν περὶ τὸν σκεπτόμενον γινομένου πάθους id. Pyrrh. 1.7, wie sie auch ἀπορητικοί heißen. Vgl. ἐπέχω. – Ἑφεκτικῶς, Stob. ecl. phys. 1.7.