φορτίζω
φορτίζω, to load
Could not find ἐφόρτιζον in Logeion dictionaries.
ἐφόρτιζον imperfect active indicative 3rd plural, imperfect active indicative 1st singular of φορτίζω
φορτ-ίζω,
- load, φορτίσας τὸν ὄνον Babr. 111.3; φορτία φ. τινάς load them with burdens, Ev.Luc. 11.46; περισσῇ δαπάνῃ φ. τὰ κοινά Dörner Erlass des Statthalters von Asia Paullus Fabius Persicus 16; ὑδατὶς -ίζουσα τὸν ὀφθαλμόν encumbering, Paul.Aeg. 6.14; αὐχένα φ. Aenigma Sphingis (ap.Sch. E. Ph. 50):—Med., τὰ μείονα φορτίζεσθαι ship the smaller part of oneʼs wealth, Hes. Op. 690; φορτιούμενος μέλι to carry away a load of honey, Macho ap. Ath. 13.582f: metaph., φυτεύειν καὶ φ. Phld. Vit. p.33 J.—Pass., to be heavy laden, πεφορτισμένος Ev.Matt. 11.28, cf. Luc. Nav. 45.
φορτίζω (f. ίσω, att. -ιῶ ; pf. pass. πεφόρτισμαι) charger d’un fardeau, acc. NT. Luc. 11, 46 ; Babr. 116, 3 ; au pass. Luc. Nav. 45 ; NT. Matth. 11, 28 ||
Moy. charger sur un vaisseau, embarquer, acc. Hés. O. 688 ; Mach. (Ath. 582f).
Étym. φόρτος.
φορτίζω, belasten, befrachten, beladen, Sp. – Im med., τὰ μείονα φορτίζεσθαι, den kleinern Teil seines Vermögens in sein Schiff laden, Hes. O. 692.
φορτίζω
φόρτος
- to load, Babr.; φορτίον φ. τινά to load one with a burden, NTest.:—Mid., τὰ μείονα φορτίζεσθαι to ship the smaller part of oneʼs wealth, Hes.—Pass. to be heavy laden, perf. part. πεφορτισμένος NTest., Luc.