ἠλασκάζω
ἠλασκάζω, to flee from, shun
Could not find ἠλασκάζει in Logeion dictionaries.
ἠλασκάζει Verb: present middle-passive indicative 2nd singular, Verb: present active indicative 3rd singular of ἠλασκάζω
ἠλασκάζω,
- lengthd. form of ἠλάσκω, ὑπὸ πτόλιν ἠλασκάζων Il. 18.281: c. acc. loci, h.Ap. 142 codd.
- II shun, flee from, c. acc., ἐμὸν μένος ἠλασκάζει Od. 9.457 (v.l. ἠλυσκάζει).
ἠλασκάζω :
1 errer çà et là, Il. 18, 281 ; avec un acc. de lieu, Hh. Ap. 142 ||
2 tr. fuir, éviter, acc. Od. 9, 457 ||
➳ Seul. prés. ind. 3 sg. -άζει, Od. l. c. (var. ἠλυσκάζει); part. -άζων, Il. l. c., et impf. 2 sg. ἠλάσκαζες, Hh. l. c.
Étym. ἠλάσκω.
ἠλασκάζω, = ἠλάσκω, von Menschen, Il. 18.281 H.h. Apoll. 142, Schol. πλανώμενος. – Od. 9.457 ἐμὸν μένος ἠλασκάζει, er weicht meinem Zorne durch Entfliehen aus, meidet ihn, Schol. ἐκκλίνει ; vgl. ἀλυσκάζω u. Nitzsch zur Stelle, der richtig Passows Vermutung, daß vielleicht ἠλυσκάζει zu schreiben sei, zurückweist.
ἠλασκάζω
[cf. ἠλάσκω.]
- 1
To wander aimlessly about Il. 18.281.
- 2
To go about or skulk in order to avoid (danger): ὅππῃ ἐμὸν μένος ἠλασκάζει Od. 9.457.
- 1
ἠλασκάζω (ἠλάσκω): wander about; trans., ἐμὸν μένος, ‘try to escape’ by dodging, Od. 9.457.
ἠλασκάζω,
- Ilengthd. form of ἠλάσκω, Il.
- IIc. acc. to flee from, shun, Od.