ἠλάσκω

ἠλάσκω, Ep. form of ἀλαίνω (cf. ἠλαίνω),

• wander, stray, roam, [ἔλαφοι] αὔτως ἠλάσκουσαι ἀνάλκιδες Il. 13.104; [μυῖαι] κατὰ σταθμὸν ποιμνήϊον ἠλάσκουσιν 2.470; of persons, Emp. 121.4, D.P. 675.

ἠλάσκω, ep. = ἀλάομαι, unstät hin u. her schweifen, umherirren ; von den Hirschen, Il. 13.104 ; von den Fliegen, umherschwärmen, αἵ τε κατὰ σταθμὸν ποιμνήϊον ἠλάκουσιν 2.470 ; Empedocl. 20 u. sp.D., wie Dion.Per. 675, εἰς ἑτέρην χώρην.

ἠλάσκω

[ἄλη.]

To rove or flit about: ἔλαφοι καθʼ ὕλην αὔτως ἠλάσκουσαι Il. 13.104. Cf. Il. 2.470.

ἠλάσκω (ἀλάομαι): prowl about, swarm about, Il. 12.104, Il. 2.470.

ἠλάσκω, ἀλάομαι

• to wander, stray, roam about, Il.