ὑπεκπροφεύγω
ὑπεκπροφεύγω, to flee away secretly, escape and flee
Could not find ὑπεκπροφυγὼν in Logeion dictionaries.
ὑπεκπροφυγὼν aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of ὑπεκπροφεύγω
ὑπεκπρο-φεύγω,
- flee away secretly, escape and flee, ὑπεκπροφυγών Il. 20.147, 21.44; πῇ κεν ὑπεκπροφύγοιμι; Od. 20.43: c. acc., εἴ πως . . ὑπεκπροφύγοιμι Χάρυβδιν 12.113; ὅτʼ ἀνὴρ ὑπεκπροφύγῃ κακότητα Hes. Sc. 42.
ὑπ·εκ·προφεύγω, s’enfuir secrètement, Il. 20, 147 ; 21, 44 ; Od. 20, 43 ; avec l’acc. échapper à, éviter en fuyant, Od. 12, 113 ; Hés. Sc. 42.
ὑπεκπροφεύγω, (φεύγω), heimlich aus einer Gefahr entfliehen, entkommen u. davonlaufen, Il. 20.147, 21.44, Od. 20.43 ; – c. acc., Od. 12.113 ; Hes. Sc. 42.
†ὑπεκπροφεύγω
[ὑπ-, ὑπο- 3 + ἐκ- 1 + προ- 1.]
Aor. opt. ὑπεκπροφύγοιμι Od. 12.113, Od. 20.43.
Pple. ὑπεκπροφυγών Il. 20.147, Il. 21.44.
To get away from the power or reach of, and make good one’s escape : εἴ πως ὑπεκπροφύγοιμι χάρυβδιν Od. 12.113.
Absol., to get away from the power or reach of something or from restraint and make good one’s escape: ὄφρα τὸ κῆτος ὑπεκπροφυγὼν ἀλέαιτο Il. 20.147. Cf. Il. 21.44 : πῇ κεν ὑπεκπροφύγοιμι; (i.e. from the relatives of the slain men) Od. 20.43.
ὑπεκπροφεύγω , aor. 2 -φύγοιμι, part. -φυγών: escape by furtive flight.
ὑπεκπροφεύγω
fut. -φεύξομαι
aor2 -έφυγον
- to flee away secretly, escape and flee, Hom.