ὑπεκτρέχω
ὑπεκτρέχω, to run out from under, escape from
ὑπεκ-τρέχω, fut. -δρᾰμοῦμαι S. Ant. 1086: aor. ὑπεξέδρᾰμον Hdt. 1.156:—
- run out from under, escape from, τὸ παρεόν Hdt. l.c.; θάλπος οὐχ ὑπεκδραμεῖ S. l.c.; ὑ. τὴν σὴν . . γλωσσαλγίαν (where the metaph. is taken from a ship) E. Med. 524; θεοὺς ὑπεκδραμούμενοι Id. Ph. 873: abs., of horses, Plu. Eum. 7: c. inf., ἢν ἐγὼ μὴ θανεῖν ὑπεκδράμω E. Andr. 338.
- II run out beyond, τοῦ χρόνου τέλος S. Tr. 167.
ὑπ·εκτρέχω (f. ὑπεκδραμοῦμαι [ᾰ], ao. 2 ὑπεξέδραμον [ᾰ]) s’échapper en courant, d’où fuir, éviter, acc. Hdt. 1, 156 ; Soph. Ant. 1086 ; Eur. Med. 524, etc. ; avec l’inf. Eur. Andr. 338.
ὑπεκτρέχω, (τρέχω), darunter hinaus od. weglaufen, entlaufen, vermeiden, c. acc.; Soph. Tr. 166, Ant. 1073 ; Eur. oft ; ἢν τὸ παρεὸν ὑπεκδράμωσι Her. 1.156 ; – c. inf., ἢν ἐγὼ μὴ θανεῖν ὑπεκδράμω Eur. Andr. 338.
ὑπεκτρέχω
fut. -δραμοῦμαι
aor2 ὑπεξέδραμον
- Ito run out from under, escape from, c. acc., Hdt., Soph., etc.;—c. inf., ἢν ἐγὼ μὴ θανεῖν ὑπεκδράμω Eur.
- IIto run out beyond, Soph.